Андешаи ҷамоли ту ҳайронӣ оварад

اندیشه جمال تو حیرانی آورد

Савдои турраи ту парешоне оварад

سودای طره تو پریشانی آورد

Моро чаҳ кор бо сарви сомон ки ишқи ту

ما را چه کار با سرو سامان که عشق تو

Даркори ақл бесару сомонии аўрд

درکار عقل بی سر و سامانی اورد

Гуфтӣ ки тарк ишқ куну роҳи ақли гир

گفتی که ترک عشق کن و راه عقل گیر

Корӣ чаро кунам ки пушаймонӣ оварад

کاری چرا کنم که پشیمانی آورد

Шабҳо ба боғ бегул рӯй ту нола ам

شبها به باغ بی گل روی تو ناله ام

Мурғони хуфтаро ба сҳрхўонӣ оварад

مرغان خفته را به سحرخوانی آورد

Давр аз ту хонаи гулу обами зи сайли ашк

دور از تو خانه گل و آبم ز سیل اشک

Наздик шуд ки рӯй ба вайронӣ оварад

نزدیک شد که روی به ویرانی آورد

Бо ҷон бар лаби омадаи овози теғи ту

با جان بر لب آمده آواز تیغ تو

Овозаи халос ба зиндонӣ оварад

آوازه خلاص به زندانی آورد

Ҷомӣ бабанд дида ки он тоқи абрувон

جامی ببند دیده که آن طاق ابروان

Сад рахна дар банноӣ мусулмонӣ оварад

صد رخنه در بنای مسلمانی آورد