Гарчи андозад ба шохи сидраи умедами каманд

گرچه اندازد به شاخ سدره امیدم کمند

Дасти кӯтоҳами зи тори зулфи он сарви баланд

دست کوتاهم ز تار زلف آن سرو بلند

То чаро он лаб ба ҳалвоеи шукр олӯда шуд

تا چرا آن لب به حلوایی شکر آلوده شد

Сурбаи санг аз калла хушкӣ мезанад ҳар лаҳзаи қанд

سربه سنگ از کله خشکی می زند هر لحظه قند

Гавҳар омад лаъли он лаби кони он ҷонҳои мо

گوهر آمد لعل آن لب کان آن جانهای ما

Бар чунон гавҳар нашуд фирӯзи ҳаркас кон накунад

بر چنان گوهر نشد فیروز هرکس کان نکند

То фитодам давр азон ма бар бисоти шавқ ӯ

تا فتادم دور ازان مه بر بساط شوق او

Пой май кӯбами хурушони ҳамчу бар оташи сапанд

پای می کوبم خروشان همچو بر آتش سپند

Носҳои пандами мада каз бодаи бозо зонка кард

ناصحا پندم مده کز باده بازآ زانکه کرد

Банд бар гӯшами садои савти мутриби роҳи панд

بند بر گوشم صدای صوت مطرب راه پند

То сегон кӯй ӯ рӯзӣ ба ман паҳлу ниҳанд

تا سگان کوی او روزی به من پهلو نهند

Зери девораш чу сояи хешро хоҳам фиканд

زیر دیوارش چو سایه خویش را خواهم فکند

Ошиқи он глрхии ҷомӣ чаҳгирӣ гул ба даст

عاشق آن گلرخی جامی چه گیری گل به دست

Хирқаи хунин бар ангушти дуруст худ мабанд

خرقه خونین بر انگشت درست خود مبند