Гуҳӣ ки бар сари зулфат шимол ме гузарад

گهی که بر سر زلفت شمال می‌گذرد

Азу бипурс ки бар мо чаҳ ҳол ме гузарад

ازو بپرس که بر ما چه حال می‌گذرد

зи рӯзи ҳиҷри ту розии ҷуз ин наме гӯям

ز روز هجر تو رازی جز این نمی‌گویم

Ки рӯзи ҳамчуи мау ма чу сол ме гузарад

که روز همچو مه و مه چو سال می‌گذرد

Ба маҷлисӣ ки туе бе ниқоби маи зи саҳоб

به مجلسی که تویی بی‌نقاب مه ز سحاب

Ниқоб карда ба сад инфеъол ме гузарад

نقاب کرده به صد انفعال می‌گذرد

Чу бе рақиби ҳамеи бинмт азон лаби лаъл

چو بی‌رقیب همی‌بینمت ازان لب لعل

Гадои аҷабам дар хаёл ме гузарад

گدایی عجبم در خیال می‌گذرد

Тътшм ба ту нанишаст агарчӣ ханҷари ту

تعطشم به تو ننشست اگرچه خنجر تو

Ба ҳалқи ташна чу об зулол ме гузарад

به حلق تشنه چو آب زلال می‌گذرد

Дилам ба ёди лабат аз хаёли лаъли гузашт

دلم به یاد لبت از خیال لعل گذشت

Касе ки ёфт гуҳар аз суфол ме гузарад

کسی که یافت گهر از سفال می‌گذرد

намерасад ба дили аҳли табъи ҷузи ҷомӣ

نمی‌رسد به دل اهل طبع جز جامی

Чу зикри тӯтии ширин мақол ме гузарад

چو ذکر طوطی شیرین مقال می‌گذرد