Соқиои аҳди гул аз абри баҳорон тоза шуд

ساقیا عهد گل از ابر بهاران تازه شد

Боғу роғ аз сабзау сабзаи зи борон тоза шуд

باغ و راغ از سبزه و سبزه ز باران تازه شد

Лола омад дар чаман чун соғару наргис ба боғ

لاله آمد در چمن چون ساغر و نرگس به باغ

Сӯии соғари орзӯии мигсорон тоза шуд

سوی ساغر آرزوی میگساران تازه شد

намепрессатон зи оташи гул базм ме афрӯхтанд

می پرستان ز آتش گل بزم می افروختند

Доғҳои ҳасрати парҳезгорон тоза шуд

داغهای حسرت پرهیزگاران تازه شد

Андалебон дар ҳавои гул наво бардоштанд

عندلیبان در هوای گل نوا برداشتند

Ъшқбозонро ҳавои глъзорон тоза шуд

عشقبازان را هوای گلعذاران تازه شد

Сабзаи сари барзади зи хоку меҳри хати глрхон

سبزه سر برزد ز خاک و مهر خط گلرخان

Ҳамчуи сабза дар даруни хоксорон тоза шуд

همچو سبزه در درون خاکساران تازه شد

Лола шамъ афрӯхт наргиси ҷом май баркафи ниҳод

لاله شمع افروخت نرگس جام می برکف نهاد

Дар сабӯҳии рағбати шаби зиндаи дорон тоза шуд

در صبوحی رغبت شب زنده داران تازه شد

Ҷомӣ аз нави як гул оварад аз баҳори табъи хеш

جامی از نو یک گل آورد از بهار طبع خویش

Завқ гуфту гӯии он гул бар ҳазорон тоза шуд

ذوق گفت و گوی آن گل بر هزاران تازه شد