Прирхо чу хаёлат фусунгарӣ гирад

پریرخا چو خیالت فسونگری گیرد

Азон фусуни ман девонаро парӣ гирад

ازان فسون من دیوانه را پری گیرد

зи доми ишқи ту мушкил касе тавонад ҷуст

ز دام عشق تو مشکل کسی تواند جست

Чу гирди ёсуманати сунбул трӣ гирад

چو گرد یاسمنت سنبل طری گیرد

зи шаҳри сабри дилам хайма зад бурун инаст

ز شهر صبر دلم خیمه زد برون اینست

Сазои он ки чу ман ёр лашкарӣ гирад

سزای آن که چو من یار لشکری گیرد

Қадами з дида кунам дар раҳат на фарқ чаро

قدم ز دیده کنم در رهت نه فرق چرا

Сулӯки роҳи туро мард срсрӣ гирад

سلوک راه تو را مرد سرسری گیرد

Ба лутф кӯш ки монад зи мансаби шоҳӣ

به لطف کوش که ماند ز منصب شاهی

Чу шаҳ на қоидаи банда парварӣ гирад

چو شه نه قاعده بنده پروری گیرد

Ъамомау Фш ва ришаст мояи ташвиш

عمامه و فش و ریش است مایه تشویش

Хуши он ҳариф ки дайн қаландарӣ гирад

خوش آن حریف که دین قلندری گیرد

эй табъи ту ҷомӣ буландпарвоз аст

همای طبع تو جامی بلندپرواز است

Сазад ки кангари кох суханварӣ гирад

سزد که کنگر کاخ سخنوری گیرد