Савори ман ки ғубори раҳаш ба моҳ расед

سوار من که غبار رهش به ماه رسید

Нишаста гирд ба рухи чоштгаҳи з роҳ расед

نشسته گرد به رخ چاشتگه ز راه رسید

Чу ма ба мавкиби сайёра буд шбгирш

چو مه به موکب سیاره بود شبگیرش

Вале ҷарида чу хуршед чоштгоҳ расед

ولی جریده چو خورشید چاشتگاه رسید

Паноҳи сохтаи хуршедро ба мишкӣни чатр

پناه ساخته خورشید را به مشکین چتر

Ба фарқ роҳ нишинон бепаноҳ расед

به فرق راه نشینان بی پناه رسید

зи кӯси шоҳӣу бонг сипоҳяш бархест

ز کوس شاهی و بانگ سپاهیش برخاست

Хурӯшу валвала аз шаҳру кӯ ки шоҳ расед

خروش و ولوله از شهر و کو که شاه رسید

Серуми зи торами иззат ба хок пош фитод

سرم ز طارم عزت به خاک پاش فتاد

зи остони мазаллат ба садр ҷоҳ расед

ز آستان مذلت به صدر جاه رسید

Накарда даъвии ишқаш ҳануз сина ба оҳ

نکرده دعوی عشقش هنوز سینه به آه

зи ашки сурхи ман аз ҳар мижа гувоҳ расед

ز اشک سرخ من از هر مژه گواه رسید

Чаҳ наъраҳо ки баромади зи суфиён аз завқ

چه نعره ها که برآمد ز صوفیان از ذوق

Чу назми дилкаши ҷомӣ ба хонақоҳ расед

چو نظم دلکش جامی به خانقاه رسید