Зотши таби маи рухсори ту дар тоб мабод

زآتش تب مه رخسار تو در تاب مباد

Вази арақи лолаи сероби ту беоб мабод

وز عرق لاله سیراب تو بی آب مباد

Субҳгоҳони зи сдоъӣ ки таби орад ба сарат

صبحگاهان ز صداعی که تب آرد به سرت

Наргиси чашми ҷаҳони байни ту бехоб мабод

نرگس چشم جهان بین تو بی خواب مباد

Тоб тбхолаҳ набошад лаби ширини ту ро

تاب تبخاله نباشد لب شیرین تو را

Доғи ҷонсӯзи ту ҷуз бар дил аҳбоб мабод

داغ جانسوز تو جز بر دل احباب مباد

Айши созон чу саҳари ҷом сабӯҳӣ гиранд

عیش سازان چو سحر جام صبوحی گیرند

Соғари айши ту холии з меноб мабод

ساغر عیش تو خالی ز می ناب مباد

Ғамзаи баси қотили онон ки фидоӣ ту шаванд

غمزه بس قاتل آنان که فدای تو شوند

Барсари куштаи ту миннат қассоб мабод

برسر کشته تو منت قصاب مباد

Гавҳари васли ту дар дарҷ фалак ноёб аст

گوهر وصل تو در درج فلک نایاب است

Сифларо дасти барӣн гавҳар ноёб мабод

سفله را دست براین گوهر نایاب مباد

Чун дуоӣ ту кунад дафъи балоро ҷомӣ

چون دعای تو کند دفع بلا را جامی

Ғайри абрӯии тўоши қибла миҳроб мабод

غیر ابروی تواش قبله محراب مباد