Саҳар чун абри Нитсаон сояи бон бар киштзорон зад

سحر چون ابر نیسان سایه بان بر کشتزاران زد

Ба ъушрати соғари лолаи салоӣ мигсорон зад

به عشرت ساغر لاله صلای میگساران زد

Фалакро қасди озор ба хӯн оғиштагон дидам

فلک را قصد آزار به خون آغشتگان دیدم

Ба фарқи ғунча аз қавси қзҳ чун тир борон зад

به فرق غنچه از قوس قزح چون تیر باران زد

Мазан фарроши гӯи хайма ба бустони вақти деҳқони хуш

مزن فراش گو خیمه به بستان وقت دهقان خوش

Ки чатри сбзФоми норван бар ҷӯйборон зад

که چتر سبزفام نارون بر جویباران زد

Чаҳ ҳоҷати соқии моро ки гирданд ба маҷлис май

چه حاجت ساقی ما را که گرداند به مجلس می

Чу чашми маст ӯ роҳи хирад бар ҳӯшёрон зад

چو چشم مست او راه خرد بر هوشیاران زد

Ба тоҷи фақр кӣ бошад сазои ҷузи фарқи он раҳрав

به تاج فقر کی باشد سزا جز فرق آن رهرو

Ки пушти пои ҳиммати брсрир шаҳриёрон зад

که پشت پای همت برسریر شهریاران زد

Қавии дили шӯ ки бар ҷоми булӯри софии ошомон

قوی دل شو که بر جام بلور صافی آشامان

Шикаст омад чу паҳлу бо суфол дрдхўорон зад

شکست آمد چو پهلو با سفال دردخواران زد

Калид ҳар даромад лутфи ёри мо , чаҳ ҳоласт ин

کلید هر درآمد لطف یار ما، چه حال است این

Ки қуфли ноумедӣ бар дар умедворон зад

که قفل ناامیدی بر در امیدواران زد

Чу булбул зад навои ҷомӣ вале булбул навой худ

چو بلبل زد نوا جامی ولی بلبل نوای خود

зи савдои гулу ҷомии зи шавқ глъзорон зад

ز سودای گل و جامی ز شوق گلعذاران زد

На шавқи глъзорон балки завқи хизмати шоҳӣ

نه شوق گلعذاران بلکه ذوق خدمت شاهی

Ки лутфаши бӯсаи зи эҳсон бар лаб мдҳтгзорон зад

که لطفش بوسه ز احسان بر لب مدحتگذاران زد

Мғиси давлату миллати абўолғозӣ ки ҷӯад ӯ

مغیث دولت و ملت ابوالغازی که جود او

Ба гоҳи файзи бахшеи ханда бар абр баҳорон зад

به گاه فیض بخشی خنده بر ابر بهاران زد

Бақои зот ӯ бодо ки хоҳад хомаи адлаш

بقای ذات او بادا که خواهد خامه عدلش

Рқўми меҳр бар лавҳи ҷафоӣ рӯзгорон зад

رقوم مهر بر لوح جفای روزگاران زد