Рӯ эй сабо ва бигӯ ёри длстони маро

رو ای صبا و بگو یار دلستان مرا

Ки ваъдаҳои дурӯғи ту сӯхти ҷони маро

که وعده های دروغ تو سوخت جان مرا

Саро ва хонаам аз талъати ту равшан буд

سرا و خانه ام از طلعت تو روشن بود

Сиёҳи сохт фироқи ту хону мони маро

سیاه ساخت فراق تو خان و مان مرا

Фиғон ҳаме кунам аз доғи ҳиҷри ту шабу рӯз

فغان همی کنم از داغ هجر تو شب و روز

Вале чаҳ суд ки ту нашнавӣ фиғони маро

ولی چه سود که تو نشنوی فغان مرا

зи нолаи рози ниҳонам ба рӯй рӯз афтод

ز ناله راز نهانم به روی روز افتاد

Биёи зи хотами лаб меҳр кун даҳони маро

بیا ز خاتم لب مهر کن دهان مرا

Чаҳ сони ҷамоли ту байнам , агар на пок кунӣ

چه سان جمالِ تو بینم ، اگر نه پاک کنی

Ба остини карами чашми хўнФшони маро

به آستین کرم چشم خونفشان مرا

Чароғи шоми ғаматро фатила аз чаҳ кунам

چراغ شام غمت را فتیله از چه کنم

Чу сӯхти фурқати ту мағзи устихони маро

چو سوخت فرقت تو مغز استخوان مرا

Ғзлсроиии ҷомӣ ки ҳасби ҳол ман аст

غزلسرایی جامی که حسب حال من است

Таронаи сохт ба ҳар кӯии достони маро

ترانه ساخت به هر کوی داستان مرا