Офтобии туу аъёни вуҷӯдати матлаъ

آفتابی تو و اعیان وجودت مطلع

Пеши орифи лақабати воҷиби мумкини бурқаъ

پیش عارف لقبت واجب ممکن برقع

Ошиқон каз ту ба хуршед рухон хурсанданд

عاشقان کز تو به خورشید رخان خرسندند

Қнъўои мнки бо?дании лмъоти тлмъ

قنعوا منک بادنی لمعات تلمع

Ишқи варзон ки на дар ишқи ту ҷон бохта анд

عشق ورزان که نه در عشق تو جان باخته اند

Зиъўои анФъи мокони бмои лоинФъ

ضیعوا انفع ماکان بما لاینفع

Чун нуҳуми пои талаб дар равиши ишқ ки ҳаст

چون نهم پای طلب در روش عشق که هست

Кӯтаҳ аз домани идроки тўоши дасти тамаъ

کوته از دامن ادراک تواش دست طمع

Номи ман ишқи ту дар дафтар авбош навишт

نام من عشق تو در دفتر اوباش نوشت

Вақт он шуд ки кунам таии варақи зуҳду вараъ

وقت آن شد که کنم طی ورق زهد و ورع

Асл ҳар хӯшау хирман ки буд як донаи сет

اصل هر خوشه و خرمن که بود یک دانه ست

Ки дамидаи сет азон донаи асли ин мазраъ

که دمیده ست ازان دانه اصل این مزرع

Ҷомии аҳсант каз ашъори бадеъи услубат

جامی احسنت کز اشعار بدیع اسلوبت

Ҳаст дар олами ваҳдати дарӣ аз ҳар мисра

هست در عالم وحدت دری از هر مصرع