Ҷабини назми ҳасани рахти рости матлаъ

جبین نظم حسن رخت راست مطلع

Ду абрӯи зи матлаъи фурӯтар ду мисра

دو ابرو ز مطلع فروتر دو مصرع

Чунон медурахшад збрқъи ҷамолат

چنان می درخشد زبرقع جمالت

Ки шуд риштаи нур ҳар тори бурқаъ

که شد رشته نور هر تار برقع

Фитад бахя бар рӯ чу аз пардаи пӯшӣ

فتد بخیه بر رو چو از پرده پوشی

Назд шайхи мо васлае бар мураққаъ

نزد شیخ ما وصله ای بر مرقع

Ғамат дар дилами тухми айш абад шуд

غمت در دلم تخم عیش ابد شد

Балии ин сроони сарои рости мазраъ

بلی این سراآن سرا راست مزرع

Ба майхонагар қолабам хишт гардад

به میخانه گر قالبم خشت گردد

Рӯм бар сар хам нишинам мураббаъ

روم بر سر خم نشینم مربع

Чу ҷамъияти ободи длҳости зулфат

چو جمعیت آباد دلهاست زلفت

Ба ҳар ҳалқаи ҷамъӣ нигар карда маҷмаъ

به هر حلقه جمعی نگر کرده مجمع

Ба зулфи ту қатъ сухан кард ҷомӣ

به زلف تو قطع سخن کرد جامی

Кам уфтад ғазалро бад-ӣни лутфи мақта

کم افتد غزل را بدین لطف مقطع