эй дар самоъи ишқи ту тасбеҳ хон малик

ای در سماع عشق تو تسبیح خوان ملک

Дар рақс бар таронаи тасбеҳи шани фалак

در رقص بر ترانه تسبیح شان فلک

Аз арш то ба фарш хурӯшасту ғулғула

از عرش تا به فرش خروش است و غلغله

Колмҷди волкромаҳи волкбрёءи лак

کالمجد والکرامة والکبریاء لک

ОлоФ кардаанд алифи ваҳдати тўро

آلاف کرده اند الف وحدت تورا

Оҳоди мумкинот ки сифранд як ба як

آحاد ممکنات که صفرند یک به یک

Боқӣ намонад ҷузи алифи ваҳдати ту ҳеҷ

باقی نماند جز الف وحدت تو هیچ

Аз лавҳи эътибор чу гаштанди ҷумлаи ҳак

از لوح اعتبار چو گشتند جمله حک

Бинӣ ба мо ки чашм ҷаҳонем рӯй хеш

بینی به ما که چشم جهانیم روی خویش

Ваон чашмро бғири ту кас нест мардумак

وان چشم را بغیر تو کس نیست مردمک

Зоҳид ба кунҷи савмиъаи машғӯли дарди хеш

زاهد به کنج صومعه مشغول درد خویش

Ғавғои ошиқони з смокаст то смк

غوغای عاشقان ز سماک است تا سمک

Ҳошо ки бар ту ҷилва кунад шоҳиди яқин

حاشا که بر تو جلوه کند شاهد یقین

Сайқал накарда оинаи дили зи занги шак

صیقل نکرده آینه دل ز زنگ شک

Дил бар балои буна чу кунӣ даъвии вло

دل بر بلا بنه چو کنی دعوی ولا

Кӯҳ балост нақди влои туро маҳак

کوه بلاست نقد ولای تو را محک

Ҷомии зи ишқи гӯй ки бе шӯри ишқи шеър

جامی ز عشق گوی که بی شور عشق شعر

Дар коми аҳли завқи тъомист бе намак

در کام اهل ذوق طعامیست بی نمک