Субҳаст ва аз хумори шабами мондаи талхком

صبح است و از خمار شبم مانده تلخکام

Ҳоти алсбўҳи сбҳки аллоҳ ё ғулом

هات الصبوح صبحک الله یا غلام

Дар базми ту ба даври паёпай чаҳ ҳоҷат аст

در بزم تو به دور پیاپی چه حاجت است

Як ҷоми ним хур ту бошад марои тамом

یک جام نیم خور تو باشد مرا تمام

Хомаст ҳаркии пухти хаёли вуҷӯди ғайр

خام است هرکه پخت خیال وجود غیر

Хўшўқти пухтае ки бараст аз хаёли хом

خوشوقت پخته ای که برست از خیال خام

Зоҳид гирифт сбҳаҳ ба кафи сайди ом ро

زاهد گرفت سبحه به کف صید عام را

Аз муҳра кард дона ва аз риштаи сохт дом

از مهره کرد دانه و از رشته ساخت دام

Машҳур шаҳр шуд ба камоли вараъ вале

مشهور شهر شد به کمال ورع ولی

Онро ки ради хос чаҳ суд аз қабули ом

آن را که رد خاص چه سود از قبول عام

Шайхӣ чу ҷом нест мурӣдони ишқ ро

شیخی چو جام نیست مریدان عشق را

Хуш онкӣ дод дасти иродат ба шайхи ҷом

خوش آنکه داد دست ارادت به شیخ جام

Ҷомии зи шайхи ҷом талаб кун давоми файз

جامی ز شیخ جام طلب کن دوام فیض

Каз файз ӯст ъушрати михўоргони мудом

کز فیض اوست عشرت میخوارگان مدام