Чун тоб наёрӣ ки ба ту дида фурӯзам

چون تاب نیاری که به تو دیده فروزم

Он ба ки ба мижгони зи рахт дида бидӯзам

آن به که به مژگان ز رخت دیده بدوزم

Танг омадӣ аз ман магушо дар назарам рӯй

تنگ آمدی از من مگشا در نظرم روی

Бигзор ки аз оташи шавқ ту бисӯзам

بگذار که از آتش شوق تو بسوزم

Хоҳам чу маи нави зи ту ангушт намо шуд

خواهم چو مه نو ز تو انگشت نما شد

Зингўнаҳ ки коҳади ғами ту рӯз ба рӯзам

زینگونه که کاهد غم تو روز به روزم

Дил хӯн шуду сари хок ба роҳи ғами ишқат

دل خون شد و سر خاک به راه غم عشقت

Дар дили ғам ва дар сар ҳавас туаст ҳанузам

در دل غم و در سر هوس توست هنوزم

Шаби шуълаи оҳами зи ту бар сақф илм зад

شب شعله آهم ز تو بر سقف علم زد

Ҳар не шуд азон машъала хона фурӯзам

هر نی شد ازان مشعله خانه فروزم

Аз кашмакаши ҳиҷри кмонисти хамида

از کشمکش هجر کمانیست خمیده

Ин тан ки бар ӯ хушк шудаи пӯст чу тузам

این تن که بر او خشک شده پوست چو توزم

Мӯ гуфтаму ҷомии замёни ту сухан ронад

مو گفتم و جامی زمیان تو سخن راند

Ҷузи хотири доно ки кунад фаҳми румузам

جز خاطر دانا که کند فهم رموزم