Нест ҷузи рух ба кафи пои ту судани ҳавасам

نیست جز رخ به کف پای تو سودن هوسم

Дорам умед ки мабзул буд мултамисам

دارم امید که مبذول بود ملتمسم

Ман ки бошам ки кунам ҳам нафасӣ бо чу туе

من که باشم که کنم هم‌نفسی با چو تویی

ӣнқадари бас ки ба ёд ту барояд нафасам

اینقدر بس که به یاد تو برآید نفسم

Май рӯми гоҳ ба пои гоҳ ба сар дар раҳи ишқ

می‌روم گاه به پا گاه به سر در ره عشق

Дили азин васвасаи фориғ ки расм ё нарасм

دل ازین وسوسه فارغ که رسم یا نرسم

Мондам аз қофилаи каъбаи равони боз вале

ماندم از قافله کعبه روان باز ولی

Вақт хуш мекунад аз даври садои ҷарасам

وقت خوش می‌کند از دور صدای جرسم

Ҷузи марои давлати раҳи бӯсии ин қофила нест

جز مرا دولت ره‌بوسی این قافله نیست

Ҳеҷ ғам нестгар аз каъбаи равони бозпасам

هیچ غم نیست گر از کعبه روان بازپسم

Ба туфайли саги Кувайт шудаам каси врнӣ

به طفیل سگ کویت شده‌ام کس ورنی

Аз касе даврам аз онҷост ки ман ҳеҷ касам

از کسی دورم از آنجاست که من هیچ کسم

Чанд пурсӣ ки дарин боғчаи ҷомии ту ки Эй

چند پرسی که درین باغچه جامی تو که‌ای

Ту гулу сарвӣ ва дар пои ту ман хору хасам

تو گل و سروی و در پای تو من خار و خسم