Нишони пои сгонт ки бар замини байнам

نشان پای سگانت که بر زمین بینم

Бросмон шараф ҳаст ақди парвинам

برآسمان شرف هست عقد پروینم

Барони серум ба раҳат карда пой аз сари хеш

برآن سرم به رهت کرده پای از سر خویش

Ки то ба ҷост сари ман з пой нанишинам

که تا به جاست سر من ز پای ننشینم

Ҷамоли оризу хати ту ёд ме ояд

جمال عارض و خط تو یاد می‌آید

Ба гирди сафҳаи боғ аз хати раёҳинам

به گرد صفحه باغ از خط ریاحینم

Чу омадӣ ба серуми умри рафта боз омад

چو آمدی به سرم عمر رفته باز آمد

Бирафт ҷон чу хиромон шудӣ зи болинам

برفت جان چو خرامان شدی ز بالینم

Кунад хароши ғамати соз чун бришми чанг

کند خراش غمت ساز چون بریشم چنگ

Ҳазор нолаи з ҳар тори далқи пшминм

هزار ناله ز هر تار دلق پشمینم

Чигуна лофи занам бо касони зи дайни дуруст

چگونه لاف زنم با کسان ز دین درست

Ҳазор рахнаи зи ишқи ту беш дар дайнам

هزار رخنه ز عشق تو بیش در دینم

Чунин ки чархи дағои муҳра дузд шуд ҷомӣ

چنین که چرخ دغا مهره دزد شد جامی

Азин бисоти ҳамон ба ки муҳра барчинам

ازین بساط همان به که مهره برچینم