Шудам ба боғ ки кунҷ фароғатӣ ҷӯям

شدم به باغ که کنج فراغتی جویم

Ғамати зи пардаи дил хайма зад ба паҳлуем

غمت ز پرده دل خیمه زد به پهلویم

Шудам чу оинаи софии зи шасту шӯии сиришк

شدم چو آینه صافی ز شست و شوی سرشک

Бад-ӣни баҳона чаҳ бошад ки бенгарӣ сӯем

بدین بهانه چه باشد که بنگری سویم

Агар чаҳ рӯй ба рӯем наменаҳй борӣ

اگر چه روی به رویم نمی نهی باری

Фитад з рӯй ту як бори акс бар рӯем

فتد ز روی تو یک بار عکس بر رویم

Сиришки ман на зи хӯн сурх шуд ки бе рӯят

سرشک من نه ز خون سرخ شد که بی رویت

Хаёли лолау гулро з дида ме шавем

خیال لاله و گل را ز دیده می شویم

зи ҳавли фурқати ту мӯии ман сифед шавад

ز هول فرقت تو موی من سفید شود

Агар на дӯд дил ояд зи бех ҳар мӯем

اگر نه دود دل آید ز بیخ هر مویم

Пас аз вафот чу борони раҳмат ар барисӣ

پس از وفات چو باران رحمت ار برسی

Ба хоки ман зи замини ҳамчуи сабзаи баррӯиам

به خاک من ز زمین همچو سبزه بررویم

Магӯ ки аз қаду зулфам сухан магӯ ҷомӣ

مگو که از قد و زلفم سخن مگو جامی

Ки ҳар чаҳ ҳаст каҷу рост аз ту ме гӯям

که هر چه هست کج و راست از تو می گویم