Гавҳари ноёбӣ ва ман баҳри ту ҷон ме кунам

گوهر نایابی و من بهر تو جان می‌کنم

Кони ту ҷонаст ва чун ҷон мекунам кон ме кунам

کان تو جان است و چون جان می‌کنم کان می‌کنم

Бар лаби ту дасти судами дай на дандони венаи замон

بر لب تو دست سودم دی نه دندان وین زمان

намекунам зон ёду дасти худ ба дандон ме кунам

می‌کنم زان یاد و دست خود به دندان می‌کنم

Дар дили ушшоқи пайкони ту гум шуд венаи ҳама

در دل عشاق پیکان تو گم شد وین همه

Синаи худро ба нохуни баҳр пайкон ме кунам

سینه خود را به ناخن بهر پیکان می‌کنم

Бе ту вайрон ба ҷаҳонгар зон ки дастам ме диҳад

بی‌تو ویران به جهان گر زان که دستم می‌دهد

Хишти меҳру моҳи азин фирӯза айвон ме кунам

خشت مهر و ماه ازین فیروزه ایوان می‌کنم

намехӯрам бар дили хадангати ҷони ғамгин май даҳум

می‌خورم بر دل خدنگت جان غمگین می‌دهم

Шохи давлат май нишонами бех ҳурмон ме кунам

شاخ دولت می‌نشانم بیخ حرمان می‌کنم

намекунам омодаи кӯҳли дидау атри кафан

می‌کنم آماده کحل دیده و عطر کفن

Аз дарат хокӣ ки шаби пинҳони з дарбон ме кунам

از درت خاکی که شب پنهان ز دربان می‌کنم

Гӯи аҷали ҷайбами бадари пайванди умри ман бас аст

گو اجل جیبم بدر پیوند عمر من بس است

Риштаи пероҳанат каз тараф домон ме кунам

رشته پیراهنت کز طرف دامان می‌کنم

Арра бар сар бӯдаам умрӣ ки акнӯн гоҳи гоҳ

اره بر سر بوده‌ام عمری که اکنون گاه‌گاه

Шонаи сони торӣ азон зулф парешон ме кунам

شانه‌سان تاری ازان زلف پریشان می‌کنم

намекунам як як варақи девони ҷомиро шумор

می‌کنم یک یک ورق دیوان جامی را شمار

Ҳарчӣ май байнам на дар васфати з девон ме кунам

هرچه می‌بینم نه در وصفت ز دیوان می‌کنم