Надорам сабр каз рӯй ту чашм хӯн фишон бандам

ندارم صبر کز روی تو چشم خون فشان بندم

Вагар азмн бапушӣ рӯй аз науммат забони бандам

وگر ازمن بپوشی روی از نامت زبان بندم

Гирифторам ба банди ишқи ту аз ман машав ранҷа

گرفتارم به بند عشق تو از من مشو رنجه

Паии рӯпӯш агар худро гуҳии барӣн ва он бандам

پی روپوش اگر خود را گهی براین و آن بندم

Балои ҳиҷр то ноед фурӯ бар ман кунам ҳар шаб

بلای هجر تا ناید فرو بر من کنم هر شب

зи печони дӯди дили занҷир ва дар бар осмони бандам

ز پیچان دود دل زنجیر و در بر آسمان بندم

Нуҳуми зулфат ба каф гуфтӣ паии дафъи фаромӯшӣ

نهم زلفت به کف گفتی پی دفع فراموشی

Бронгштти биё то аз раги ҷони ресмони бандам

برانگشتت بیا تا از رگ جان ریسمان بندم

Изорати гул вале пастаст гулбун бо қадати он ба

عذارت گل ولی پست است گلبن با قدت آن به

Каш аз гулбун бичинам бар сари сарви равони бандам

کش از گلبن بچینم بر سر سرو روان بندم

Гуҳи қатлами камонатро гусаст аз зӯри бозуи зиҳ

گه قتلم کمانت را گسست از زور بازو زه

Биё каз риштаи умри худати зиҳ бар камони бандам

بیا کز رشته عمر خودت زه بر کمان بندم

Магӯ ҷомии сабурӣ пеша кун кофтад ба ман оташ

مگو جامی صبوری پیشه کن کافتد به من آتش

Агар як лаҳзаи чашм аз гиряу лаб аз фиғони бандам

اگر یک لحظه چشم از گریه و لب از فغان بندم