Маро кӣ бошад он ёро ки чашм аз ёр барбандам

مرا کی باشد آن یارا که چشم از یار بربندم

Ба қавли панди гӯйони дида аз дидор барбандам

به قول پند گویان دیده از دیدار بربندم

Бирафт аз дасти ман сарриштаи тасбеҳи кӯи торӣ

برفت از دست من سررشته تسبیح کو تاری

зи зулфи тори тори ёр то зуннор барбандам

ز زلف تار تار یار تا زنار بربندم

Наёрам шарҳи ғамҳои дил аз паҳлуи бурун додан

نیارم شرح غمهای دل از پهلو برون دادن

Агар паҳлавии ҳам сад не чу мўсиқор барбандам

اگر پهلوی هم صد نی چو موسیقار بربندم

Чу дастам кӯтаҳаст аз домани он гул чаҳ ҳосил зон

چو دستم کوته است از دامن آن گل چه حاصل زان

Агар сддстаҳи гул бар ёдаш аз гулзор барбандам

اگر صددسته گل بر یادش از گلزار بربندم

зи ҳиҷрон сина ам бшикофт кӯи пайконе аз тираш

ز هجران سینه ام بشکافت کو پیکانی از تیرش

Казон марҳами шикофи сина аФгор барбандам

کزان مرهم شکاف سینه افگار بربندم

Нафаси брноидм бе нолаи зор аз даруни ҳаргиз

نفس برنایدم بی ناله زار از درون هرگز

Бимирамгар даҳон аз нолаҳои зор барбандам

بمیرم گر دهان از ناله های زار بربندم

Маро шуд нуктаи борӣк аз хаёли он миёни ҷомӣ

مرا شد نکته باریک از خیال آن میان جامی

Мғнии кӯ ки бар авди сухани ин тор барбандам

مغنی کو که بر عود سخن این تار بربندم