Чу моҳи ман сафарӣ шуд ватан наме хоҳам

چو ماه من سفری شد وطن نمی خواهم

Ватан чаҳ чиз буд зистан наме хоҳам

وطن چه چیز بود زیستن نمی خواهم

Ҳиҷоби ҷон ман омад бадани зи суҳбат ӯ

حجاب جان من آمد بدن ز صحبت او

Маро басаст ҳамин ҷон бадан наме хоҳам

مرا بس است همین جان بدن نمی خواهم

зи хоҳиши дили худ додмши хабари гуфто

ز خواهش دل خود دادمش خبر گفتا

Чаҳ суд хостан ту чу ман наме хоҳам

چه سود خواستن تو چو من نمی خواهم

Намонад дар сари ман ҷузи ҳавои он сари кӯй

نماند در سر من جز هوای آن سر کوی

Тавофи гулшану гашт чаман наме хоҳам

طواف گلشن و گشت چمن نمی خواهم

Чунон барони тани нозуки ҳаме барам ғайрат

چنان برآن تن نازک همی برم غیرت

Ки диданаш ба таҳ перҳан наме хоҳам

که دیدنش به ته پیرهن نمی خواهم

зи бас буд кафи поиши латифи гоҳи хиром

ز بس بود کف پایش لطیف گاه خرام

Расӣданаш ба гул ва Настаран наме хоҳам

رسیدنش به گل و نسترن نمی خواهم

Бабанд лаби зи ғазали ҷомё ки сари ғамаш

ببند لب ز غزل جامیا که سر غمش

Тарона гашта ба ҳар анҷуман наме хоҳам

ترانه گشته به هر انجمن نمی خواهم