Нест ҷузи риштаи ҷони он лаби борӣку даҳон

نیست جز رشته جان آن لب باریک و دهان

Ба шукри хандаи кушояди гиреҳ аз риштаи ҷон

به شکر خنده گشاید گره از رشته جان

Дили ҳамеи ҷусти нишонеи замёни ту вале

دل همی جست نشانی زمیان تو ولی

Ҷузи камар зон талабаш ҳеҷ наомад ба миён

جز کمر زان طلبش هیچ نیامد به میان

Баҳра аз мем ки монад ба даҳонати лаби рост

بهره از میم که ماند به دهانت لب راست

Сари бароварда ба лаби лӣсии азонсти забон

سر برآورده به لب لیسی ازانست زبان

Чун зании ғамза дар абрӯи мФкни чин ки дареғ

چون زنی غمزه در ابرو مفکن چین که دریغ

Тир чун рафт дигар боз наёяд ба камон

تیر چون رفت دگر باز نیاید به کمان

зи устихонҳои сифедаст сркўии тӯпур

ز استخوانهای سفید است سرکوی توپر

Пеши тири ту зи ушшоқ ҳамин монад нишон

پیش تیر تو ز عشاق همین ماند نشان

Нест аз кӯии туами даври сари меҳру сипеҳр

نیست از کوی توام دور سر مهر و سپهر

Бе суфоли саги ту сайрами азин коса ва хон

بی سفال سگ تو سیرم ازین کاسه و خوان

Партави лаъли лабат аз дил ҷомӣ пайдост

پرتو لعل لبت از دل جامی پیداست

Бода дар шиша софӣ натавон дошт ниҳон

باده در شیشه صافی نتوان داشت نهان