Ҷон ширин аст гуфтам он дўлб гуфт он даҳон

جان شیرین است گفتم آن دولب گفت آن دهان

Дар миёни ҷони ширини сари мо бояд ниҳон

در میان جان شیرین سر ما باید نهان

Кӣ латифонро буд тоби дуруштии ин ҳама

کی لطیفان را بود تاب درشتی این همه

Аз даҳони беруни мёўри сӯии лаб ҳар дами забон

از دهان بیرون میاور سوی لب هر دم زبان

Ту марои ҷонӣ ва то гирди миёни бастии камар

تو مرا جانی و تا گرد میان بستی کمر

Бо ту дорам чун камар эй нозанини ҷон дар миён

با تو دارم چون کمر ای نازنین جان در میان

Чун рафиқонро наҳй хон бо рқибонми гузор

چون رفیقان را نهی خوان با رقیبانم گذار

Бо тани лоғар ки бас бошад сегонро устихон

با تن لاغر که بس باشد سگان را استخوان

Шуд танам бар остонати хок ва бе сомони серум

شد تنم بر آستانت خاک و بی سامان سرم

Чун сиррӣ бошад ҷудо аз тани ҷудои зини остон

چون سری باشد جدا از تن جدا زین آستان

Ҳаркасат гуяд зиҳӣ зу чин дар абрӯи афканӣ

هرکست گوید زهی زو چین در ابرو افکنی

Дар наме орад ба зиҳи абрӯии ту сар чун камон

در نمی آرد به زه ابروی تو سر چون کمان

Ҳрзи ту аз чашм бад ҷомӣаст аз баҳри худоӣ

حرز تو از چشم بد جامیست از بهر خدای

Чун гушойии парда аз оризи нахуст ӯро бихон

چون گشایی پرده از عارض نخست او را بخوان