эй аз ту ба хӯни дили рангин чу гулами домон

ای از تو به خون دل رنگین چو گلم دامان

Барад аз дили ман доғати савдои гули андомон

برد از دل من داغت سودای گل اندامان

Рӯяти зи назари пинҳони вази васфи ҷамолати пар

رویت ز نظر پنهان وز وصف جمالت پر

Ҳам зовияи хосони ҳам анҷумани омон

هم زاویه خاصان هم انجمن عامان

Нӯшанд мегулгун резанд зи мижгони хӯн

نوشند می گلگون ریزند ز مژگان خون

Давр аз лабат ин бошад айши қадаҳи ошомон

دور از لبت این باشد عیش قدح آشامان

Худкома дилӣ дорам хӯн аз дили хўдкомӣ

خودکامه دلی دارم خون از دل خودکامی

Оҳ аз дил худкома дод аз дили хўдкомон

آه از دل خودکامه داد از دل خودکامان

Бар сари паии сомонам эй хоҷа мазан таъна

بر سر پی سامانم ای خواجه مزن طعنه

Ошиқ ки гузашт аз сари фориғ буд аз сомон

عاشق که گذشت از سر فارغ بود از سامان

Садбор агар зоҳид аз хушкии худ сӯзад

صدبار اگر زاهد از خشکی خود سوزد

Бедоғ ғамат бошад аз доираи хомон

بی داغ غمت باشد از دایره خامان

Дар тавқи накӯномӣ завқӣ набӯд ҷомӣ

در طوق نکونامی ذوقی نبود جامی

Он ба ки барории сар аз ҳалқаи бадномон

آن به که برآری سر از حلقه بدنامان