Қисм ба навену қалам яъне он қаду абрӯ

قسم به نون و قلم یعنی آن قد و ابرو

Ки ҷуз ба қибла рӯй ту нест моро рӯ

که جز به قبله روی تو نیست ما را رو

Ту худ бигӯӣ з рӯй ту рӯй чун тобем

تو خود بگوی ز روی تو روی چون تابیم

Чунин ки партав рӯй ту тофт аз ҳар сӯ

چنین که پرتو روی تو تافت از هر سو

Нишони зи қурб ту дода сети андалеб ба боғ

نشان ز قرب تو داده ست عندلیب به باغ

Вагар на фохтаро чист наъраи куку

وگر نه فاخته را چیست نعره کوکو

Чаро дигар пас зону нишинам аз ғами ҳиҷр

چرا دگر پس زانو نشینم از غم هجر

Чунин ки бо ту шудам ҳамнишину ҳамзону

چنین که با تو شدم همنشین و همزانو

Суол кард фузулӣ ки чунӣ эй маҷнӯн

سوال کرد فضولی که چونی ای مجنون

зи ёри хеш ҷудо гуфт ин сухан кам гӯ

ز یار خویش جدا گفت این سخن کم گو

Марои зи дарди ҷудоӣ чаҳ ғам ки бо Лайлӣ

مرا ز درد جدایی چه غم که با لیلی

Чунон шудам ки надонам ки ин манам ё ӯ

چنان شدم که ندانم که این منم یا او

Мадори умед шифо гуфтӣ аз лабами ҷомӣ

مدار امید شفا گفتی از لبم جامی

Ҳабибии анати табибии ФкиФи ло арҷу

حبیبی انت طبیبی فکیف لا ارجو