Бар тарафи моҳи зулф ту омад шаби сиёҳ

بر طرف ماه زلف تو آمد شب سیاه

Инаст он шабӣ ки бааст аз ҳазор моҳ

اینست آن شبی که به است از هزار ماه

Бе рӯй ту ҳазор мусӣбат кашида ем

بی روی تو هزار مصیبت کشیده ایم

Гар зонка рӯй во накунӣ вои мсибтоаҳ

گر زانکه روی وا نکنی وا مصیبتاه

Он кас ки роҳ бар ман бесабр ва дайн зада сет

آن کس که راه بر من بی صبر و دین زده ست

Сервисати хўшхром ва саворӣаст каҷи кулоҳ

سرویست خوشخرام و سواریست کج کلاه

Ҳаст ин ҳамаи кноиту рӯпӯш балки зад

هست این همه کنایت و روپوش بلکه زد

Роҳи ман он ки дар дил ва ҷонҳост карда роҳ

راه من آن که در دل و جانهاست کرده راه

Он шоҳи длнўоз ки ҳарҷо намӯда рӯй

آن شاه دلنواز که هرجا نموده روی

Зиллати ?лаи алўҷўаҳи вхрти ?лаи алҷбоаҳ

ذلت له الوجوه وخرت له الجباه

Дилро ба ҳар ду куни ҷуз ӯ нест мақсадӣ

دل را به هر دو کون جز او نیست مقصدی

Рӯҳии Фдоءи мақсади қалбӣу мбтғоаҳ

روحی فداء مقصد قلبی و مبتغاه

Ҷомӣ магӯ ки ғарқи гуноҳами зи об май

جامی مگو که غرق گناهم ز آب می

Кини оби шаст аз дили ман зулмати гуноҳ

کین آب شست از دل من ظلمت گناه