Абрӯии ту ҳарки дид эй моҳ

ابروی تو هرکه دید ای ماه

Зад наъра ки алҳилоли валлоҳ

زد نعره که الهلال والله

Аз арши гузашти дасти ҳиммат

از عرش گذشت دست همت

Вази фарш ҳарим туаст кӯтоҳ

وز فرش حریم توست کوتاه

Хоҳам ба ҳавои ту батон ро

خواهم به هوای تو بتان را

Кас нест тўро чу ман ҳавохоҳ

کس نیست تورا چو من هواخواه

Ҳеҷаст даҳонати лекин аз вай

هیچ است دهانت لیکن از وی

Афтодаи басии сухан дар афвоҳ

افتاده بسی سخن در افواه

Бомо чаҳ равад гуҳӣ ки ое

باما چه رود گهی که آیی

Зоиндаҳ касе набошад огоҳ

زآینده کسی نباشد آگاه

Ҳаркас ки ниҳод дар раҳат рӯй

هرکس که نهاد در رهت روی

Кӣ пушт наад ба маснади ҷоҳ

کی پشت نهد به مسند جاه

Ҷомӣ ки азизӣ ҷаҳон ёфт

جامی که عزیزی جهان یافت

Қади ъзи базлаи лмўлоء

قد عز بذله لمولاء