Воъиз харасту анҷумани ваъзи хрглаҳ

واعظ خر است و انجمن وعظ خرگله

Гар хар равад ба хрглаҳ натавон зи хари гила

گر خر رود به خرگله نتوان ز خر گله

Аз савти Тифли хирад тўоҷд кунад балӣ

از صوت طفل خرد تواجد کند بلی

Роҳи самоъи хар буд овози знглаҳ

راه سماع خر بود آواز زنگله

Осӯдагии мҷўии зи воъиз ки халқ ро

آسودگی مجوی ز واعظ که خلق را

Ҷузи дард сар намедиҳад аз бонгу машғала

جز درد سر نمی دهد از بانگ و مشغله

Равшан нашуд зи партави гуфтор ӯ вале

روشن نشد ز پرتو گفتار او ولی

Кӣ карам шбчроғ кунад кори машъала

کی کرم شبچراغ کند کار مشعله

Шайхи хамидаи пушт ки орад ба чилла рӯй

شیخ خمیده پشت که آرد به چله روی

Аз баҳри сайди ом камон мекунад чилла

از بهر صید عام کمان می کند چله

Фарзаст ишқ ва ҳар чаҳ биҷузи ишқи нофилаи сет

فرض است عشق و هر چه بجز عشق نافله ست

То чанд тарк фарз кунӣ баҳри нофила

تا چند ترک فرض کنی بهر نافله

Ҷомии расонади силсилаи худ ба аҳли фақр

جامی رساند سلسله خود به اهل فقر

Лекин ба ҳеҷ ҷо нарасад кас ба силсила

لیکن به هیچ جا نرسد کس به سلسله