Туе он офтоби олами орой

تویی آن آفتاب عالم آرای

Ки дорӣ дар дил ҳар заррае ҷой

که داری در دل هر ذره ای جای

Ҷамолатро иморӣ дар иморат

جمالت را عماری در عمارت

намегунҷад сӯии вайрони мо ой

نمی گنجد سوی ویران ما آی

Мапуаш аз мо ба мо нури рухи хеш

مپوش از ما به ما نور رخ خویش

Ба гули хуршеди тобонро миндоӣ

به گل خورشید تابان را میندای

Миёни мо ва ту моием парда

میان ما و تو ماییم پرده

Карам кун вази миёни ин парда бигушоӣ

کرم کن وز میان این پرده بگشای

Хирад зангаст бар ойӣнаи ишқ

خرد زنگ است بر آیینه عشق

Бидиҳ май соқиои вена занг бизадой

بده می ساقیا وین زنگ بزدای

Чу ҷонони ҷон ҷон туаст ҷомӣ

چو جانان جان جان توست جامی

Ҷаҳон дар ҷусту ҷӯй ӯ мпимоӣ

جهان در جست و جوی او مپیمای

Бизан дар домани он ҷони ҷони даст

بزن در دامن آن جان جان دست

Манеҳ дигари бурун аз хештани пой

منه دیگر برون از خویشتن پای