Хуррами он кас ки баради пай ба раҳи ҳеҷ касе

خرم آن کس که برد پی به ره هیچ کسی

То дарин раҳ нанаҳй пой ба ҷое нарисӣ

تا درین ره ننهی پای به جایی نرسی

Ҳарчӣ ҷуз шустани дасти ҳавас аз ҳосили хеш

هرچه جز شستن دست هوس از حاصل خویش

Бошад ӣнҷои ҳама беҳосилӣу булҳавасӣ

باشد اینجا همه بی حاصلی و بوالهوسی

То барии аҳд ба сари нисбат аз одами бугсал

تا بری عهد به سر نسبت از آدم بگسل

Аҳди аллоҳи илои одами ъҳдои фансӣ

عهد الله الی آدم عهدا فنسی

Кам зан аз васли раёҳини нафас эй мурғи қафас

کم زن از وصل ریاحین نفس ای مرغ قفس

Ки тамошогари бустони зи шикофи қафасӣ

که تماشاگر بستان ز شکاف قفسی

Гарчи аз маҳмил Лайлӣ нарасад бонг дароӣ

گرچه از محمل لیلی نرسد بانگ درای

Шодам аз қофила ӯ ба мақоми ҷарасӣ

شادم از قافله او به مقام جرسی

Ояд аз нури рахти замзамаи норклим

آید از نور رخت زمزمه نارکلیم

Иълми аллоҳ ки ту аз шуълаи он муқтабасӣ

یعلم الله که تو از شعله آن مقتبسی

Нест ҷузи ҳукми ту дар кишвари мо ҳукм дигар

نیست جز حکم تو در کشور ما حکم دگر

Шуғли ту рӯз буд шаҳнагӣу шаби асасӣ

شغل تو روز بود شحنگی و شب عسسی

То лаб ҷом шуд олӯдаи зи шаҳди лаби ту

تا لب جام شد آلوده ز شهد لب تو

намезанад мурғи дилами пар ба ҳавои магасӣ

می زند مرغ دلم پر به هوای مگسی

Зинда шуд ҷомӣ аз анфоси хушати ҷони сухан

زنده شد جامی از انفاس خوشت جان سخن

Шояд ар номи барорӣ ба масеҳои нафасӣ

شاید ار نام برآری به مسیحا نفسی