Ҷаҳонӣ тоза шуд аз файзи ту эй абри наврӯзӣ

جهانی تازه شد از فیض تو ای ابر نوروزی

Ман лаби ташнаро то чанд баҳри қатрае сӯзӣ

من لب تشنه را تا چند بهر قطره ای سوزی

Сияҳ шуд рӯзи ман зини ғам ки гирами зулфи шбрнгт

سیه شد روز من زین غم که گیرم زلف شبرنگت

намедонам ки ин давлат кӣм хоҳад шудани рӯзӣ

نمی دانم که این دولت کیم خواهد شدن روزی

зи тоби хашм рух афрӯхтӣ ва оташ задӣ дар ман

ز تاب خشم رخ افروختی و آتش زدی در من

Мъозоллаҳ агар бор дигар ин оташи афрӯзӣ

معاذالله اگر بار دگر این آتش افروزی

зи чашмати дилбарии омухтии дил аз ҳамаи барадӣ

ز چشمت دلبری آموختی دل از همه بردی

Чаҳ бошад каз лаби ҷонбхши худ дилдории омӯзӣ

چه باشد کز لب جانبخش خود دلداری آموزی

Сулаймонӣ ба малики некуии хотами лаби лаълат

سلیمانی به ملک نیکویی خاتم لب لعلت

Мабодои девро бар хотами лаъли ту фирӯзӣ

مبادا دیو را بر خاتم لعل تو فیروزی

Машав оҳӯии дом ҳар каси он ба кандарин саҳро

مشو آهوی دام هر کس آن به کاندرین صحرا

Каманд ҳиммат андозӣу сайди иззати андӯзӣ

کمند همت اندازی و صید عزت اندوزی

зи чоки ҷайби ҷон ҷомӣ кунӣ гуми нақди умри охир

ز چاک جیب جان جامی کنی گم نقد عمر آخر

Барони чок ар на аз домони васлаши васлае дузӣ

برآن چاک ار نه از دامان وصلش وصله ای دوزی