Бргл аз сабзаи хати ғолияи бӯеи дорӣ

برگل از سبزه خط غالیه بویی داری

Чашми бади давр чаҳ оростаи рӯеи дорӣ

چشم بد دور چه آراسته رویی داری

Чаҳ диловез буд зулфи ту ёрб ки даров

چه دلاویز بود زلف تو یارب که دراو

Сад дили овехта аз ҳар сари мӯеи дорӣ

صد دل آویخته از هر سر مویی داری

Бо ҳамаи нек буд хуии ту лекин чу фитад

با همه نیک بود خوی تو لیکن چو فتد

Бо миннати кор чаҳ гӯям ки чаҳ хуии дорӣ

با منت کار چه گویم که چه خویی داری

Чашми беҳбуди мадор эй ки дили афтода чу ман

چشم بهبود مدار ای که دل افتاده چو من

ДркФи фитнагарӣ арбадаи ҷӯии дорӣ

درکف فتنه گری عربده جویی داری

Гӯии гуфтани зқнтро сухани беҳудаи сет

گوی گفتن ذقنت را سخن بیهوده ست

Гӯш то чанд ба ҳар биҳдаҳи гӯйии дорӣ

گوش تا چند به هر بیهده گویی داری

Бас ки гулчеҳраи асир ту шуду лолаи изор

بس که گلچهره اسیر تو شد و لاله عذار

Чун чамани пари гулу лолаи сари кӯеи дорӣ

چون چمن پر گل و لاله سر کویی داری

Восили каъба шудани ҳад ту набӯд ҷомӣ

واصل کعبه شدن حد تو نبود جامی

ӣнқадари бас ки ба роҳаши таку пўиии дорӣ

اینقدر بس که به راهش تک و پویی داری