Дар вақти гул эй булбули фарёди басии дорӣ

در وقت گل ای بلبل فریاد بسی داری

Хуши вақти ту каз ҳргли фарёдрасии дорӣ

خوش وقت تو کز هرگل فریادرسی داری

Аз қофилаи Лайлигар вопасӣ эй маҷнӯн

از قافله لیلی گر واپسی ای مجنون

Ин бас ки ба гӯш аз ваии бонги ҷарасии дорӣ

این بس که به گوش از وی بانگ جرسی داری

Аз кӯии вай эй зоҳиди моили сӯии Фирдавсӣ

از کوی وی ای زاهد مایل سوی فردوسی

Гар нғлтм аз бустони рӯ дар қафасии дорӣ

گر نغلطم از بستان رو در قفسی داری

Парвонаи сифати ҳаркаси гирди сари ту гардон

پروانه صفت هرکس گرد سر تو گردان

Лекини ту куҷои ҳаргизи пурвой касе дорӣ

لیکن تو کجا هرگز پروای کسی داری

Аз баҳри худои бугсали пайванди рақиб аз худ

از بهر خدا بگسل پیوند رقیب از خود

То чанд чу гули домон дар чанги хасии дорӣ

تا چند چو گل دامان در چنگ خسی داری

Кардӣ ба дил эй сӯфии асбоби ҷаҳони ширин

کردی به دل ای صوفی اسباب جهان شیرین

Бо даъвии товусии шуғли магасии дорӣ

با دعوی طاووسی شغل مگسی داری

Аз меҳр батон ҷомӣ ҳар лаҳзаи барории дам

از مهر بتان جامی هر لحظه برآری دم

Чун субҳи дарин маънии равшани нафасии дорӣ

چون صبح درین معنی روشن نفسی داری