Гарм расад зи занхдони ту ҳазор осеб

گرم رسد ز زنخدان تو هزار آسیب

Зиҳии маҳол ки дандон кунам чу син зон себ

زهی محال که دندان کنم چو سین زان سیب

Зқн бапуш чу бар ман гузар кунӣ ки мабод

ذقن بپوش چو بر من گذر کنی که مباد

зи барқи оҳи ман он себро расад осеб

ز برق آه من آن سیب را رسد آسیب

Ба зеби ҷома чаҳ ҳоҷати туро ки ме гирад

به زیب جامه چه حاجت تو را که می گیرد

Қабои дилбарӣ аз қади ҷомаи зеби ту зеб

قبای دلبری از قد جامه زیب تو زیب

Аннани ноз ба каф то савора бигузаштӣ

عنان ناز به کف تا سواره بگذشتی

Намонад ақли марои пой дар ркиби шикеб

نماند عقل مرا پای در رکیب شکیب

Накард майл ба тӯбои сиришкам аз қади ту

نکرد میل به طوبی سرشکم از قد تو

Агар чаҳ меравад об аз фарози сӯии нишеб

اگر چه می رود آب از فراز سوی نشیب

На эминанд зи ту тоирон сидра нишин

نه ایمنند ز تو طایران سدره نشین

Чунин ки ҳалқаи зулфати ниҳоди доми фиреб

چنین که حلقه زلفت نهاد دام فریب

Пас аз лақои ту ҷомии ҳамеи Ромади зи рақиб

پس از لقای تو جامی همی رمد ز رقیب

Чу кард ху ба фиришта хӯрд зи деви наҳиф

چو کرد خو به فرشته خورد ز دیو نهیب