Рахти рӯзи тарабро бомдод аст

رخت روز طرب را بامداد است

Сари зулфати шаби ғамро савод аст

سر زلفت شب غم را سواد است

Туе каъба ба ҳар шаҳрӣ ки бошӣ

تویی کعبه به هر شهری که باشی

Чу Маккаи номи он хайр алблод аст

چو مکه نام آن خیر البلاد است

зи оҳ чун амӯди оташами чарх

ز آه چون عمود آتشم چرخ

Ба ҳар шаб чун « Ирами зоти алъмод » аст

به هر شب چون « ارم ذات العماد» است

Накӯи дори эътиқод эй дил ба хубон

نکو دار اعتقاد ای دل به خوبان

Ки раъси алмоли сӯфӣ эътиқод аст

که رأس المال صوفی اعتقاد است

Дар иқлӣми адам рӯ карда ҷонам

در اقلیم عدم رو کرده جانم

зи ту дар орзӯӣ хирбод аст

ز تو در آرزوی خیرباد است

Дар афсуни хуонеи дили холу зулфат

در افسون خوانی دل خال و زلفت

Яке шогирду дигар Авестоад аст

یکی شاگرد و دیگر اوستاد است

Сагат бигзор гӯи расми дуе ро

سگت بگذار گو رسم دویی را

Ки ҷомӣ дар мақом иттиҳод аст

که جامی در مقام اتحاد است