Лолаи байн дар бесутун чун ғарқи хӯн афтода аст

لاله بین در بیستون چون غرق خون افتاده است

Гӯйии азкони оташини лаълии бурун афтода аст

گویی ازکان آتشین لعلی برون افتاده است

Не ғалат кардам ки аз сӯзи даруни кӯҳкан

نی غلط کردم که از سوز درون کوهکن

Шуъла дар домони кӯҳи бесутун афтода аст

شعله در دامان کوه بیستون افتاده است

Чун раҳам аз зулфи мишкӣнат ки дар ҳар ҳалқа аш

چون رهم از زلف مشکینت که در هر حلقه اش

Сад дили доно ба занҷири ҷунун афтода аст

صد دل دانا به زنجیر جنون افتاده است

Рӯзам аз бе меҳряти шаби гашт ва он шабро шафақ

روزم از بی مهریت شب گشت و آن شب را شفق

Бар рухи зардами сиришки лолаи гаван афтода аст

بر رخ زردم سرشک لاله گون افتاده است

Бори ҳиҷрони ту чун санҷам ки ин бори гарон

بار هجران تو چون سنجم که این بار گران

Аз тарозуии қиёси ман фузун афтода аст

از ترازوی قیاس من فزون افتاده است

Дил ки май тобад бар ӯ рӯяти зи роҳ дида ҳаст

دل که می تابد بر او رویت ز راه دیده هست

Хонае каз равзани он маи дарун афтода аст

خانه ای کز روزن آن مه درون افتاده است

Тўқдорони ғамат гарданкашон оламанд

طوقداران غمت گردنکشان عالمند

Дар миёни он ҳамаи ҷомии забун афтода аст

در میان آن همه جامی زبون افتاده است