То аз гули ту сабзаи бурун омадан гирифт

تا از گل تو سبزه برون آمدن گرفت

Ҳасани ту зи анчаҳ буд фузун омадан гирифт

حسن تو ز انچه بود فزون آمدن گرفت

Занҷири басти турраи ту гирди офтоб

زنجیر بست طره تو گرد آفتاب

Сад зуфунун ба қайди ҷунун омадан гирифт

صد ذوفنون به قید جنون آمدن گرفت

Зоби зулоли хости дили ташнаи қатра Эй

زآب زلال خواست دل تشنه قطره ای

Пайкони ту ба синаи дарун омадан гирифт

پیکان تو به سینه درون آمدن گرفت

Дар ҳайратами зи дил ки зи доми ту ҷуста буд

در حیرتم ز دل که ز دام تو جسته بود

Бор дигар ба доми ту чун омадан гирифт

بار دگر به دام تو چون آمدن گرفت

зи афсунгарӣ чаҳ суди маро чун ту номадӣ

ز افسونگری چه سود مرا چون تو نامدی

Ҳар чанд сад парӣ ба фусун омадан гирифт

هر چند صد پری به فسون آمدن گرفت

Рафтӣу дили зи сабру сукӯн низ бозмонд

رفتی و دل ز صبر و سکون نیز بازماند

Чун омадӣ ба сабру сукӯн омадан гирифт

چون آمدی به صبر و سکون آمدن گرفت

Гуфтӣ ки оби чашми тўнбўди далели шавқ

گفتی که آب چشم تونبود دلیل شوق

Ин хӯни ноби байн ки кунун омадан гирифт

این خون ناب بین که کنون آمدن گرفت

Чашмати зи ғамзаи теғ бар ин безабон кашид

چشمت ز غمزه تیغ بر این بی زبان کشید

Туркӣ ба қасди сайди забун омадан гирифт

ترکی به قصد صید زبون آمدن گرفت

Ҳарҷо ки ҷомӣ аз дил хӯн гашта қисса ронад

هرجا که جامی از دل خون گشته قصه راند

Аз чашми мардумони ҳамаи хӯн омадан гирифт

از چشم مردمان همه خون آمدن گرفت