Чу зулфи шаби парешони гашт бар рӯз
چو زلف شب پریشان گشت بر روز
зи таби шамъ фалак афтод дар сӯз
ز تب شمع فلک افتاد در سوز
з зардӣ кард рӯй андари табоҳӣ
ز زردی کرد روی اندر تباهی
Ҳама гум шуд сифедӣ дар сиёҳӣ
همه گم شد سفیدی در سیاهی
Фалак ҳар байза каз хӯн ҷигар кард
فلک هر بیضه کز خون جگر کرد
Ғроби шаби ҳама дар зер пар кард
غراب شب همه در زیر پر کرد
Масеҳо шуд дарун дайр бинишаст
مسیحا شد درون دیر بنشست
Ҳўории сар ба сари гаштанди сармаст
حواری سر به سر گشتند سرمست
Дар он дайр аз фироқи боли шопӯр
در آن دیر از فراغ بال شاپور
Фурӯ афтод ва осуд аз раҳи давр
فرو افتاد و آسود از ره دور
Дигар чун мурғи шаб бар худ билразед
دگر چون مرغ شب بر خود بلرزید
Хурӯси субҳ яксар дона барчед
خروس صبح یکسر دانه برچید
Шаҳи шарқ аз уфуқ бинмуд рухсор
شه شرق از افق بنمود رخسار
Ҳазимат шуд сипоҳи шаб ба якбор
هزیمت شد سپاه شب به یکبار
Даромад моҳи соқии боз дар сайр
درآمد ماه ساقی باز در سیر
Масеҳои сар бурун кард аз дар дайр
مسیحا سر برون کرد از در دیر
Равон бар ҷусти шопӯри ҷаҳонгард
روان بر جست شاپور جهانگرد
Фурӯ хонд оятӣ чанд аз сари дард
فرو خواند آیتی چند از سر درد
Збўри ишқ чун Довӯд бар хонд
زبور عشق چون داوود بر خواند
Мсиҳоўори даст аз ҷон барафшонад
مسیحاوار دست از جان برافشاند
Ба пои хам ба кунҷи дайр ҷо кард
به پای خم به کنج دیر جا کرد
Ба пеши пери тарсои саҷда ҳо кард
به پیش پیر ترسا سجده ها کرد
Чу гашташи сари нои мафҳум , мафҳум
چو گشتش سر نا مفهوم، مفهوم
Тамошогоҳ эшон кард маълум
تماشاگاه ایشان کرد معلوم
зи пеш аз сайри эшон аз дар дайр
ز پیش از سیر ایشان از در دیر
Равон шуд сӯии ъшртгоаҳ , дар сайр
روان شد سوی عشرتگاه، در سیر
Кашид он сӯрату брчшмаҳи сорӣ
کشید آن صورت و برچشمه ساری
Бичаспонед монанди нигорӣ
بچسبانید مانند نگاری
Чу бар ин даст бурдан ёфт ӯ даст
چو بر این دست بردن یافت او دست
Пас онгаҳ гӯша Эй бигирифт ва бинишаст
پس آنگه گوشه ای بگرفت و بنشست
Парии рӯйони ширини ҳамчуи шукр
پری رویان شیرین همچو شکر
Сӯии он чашма рӯ карданд яксар
سوی آن چشمه رو کردند یکسر
Аз онҷо то бидон манзил , саворон
از آنجا تا بدان منزل، سواران
Гули андари гули баҳори андари баҳорон
گل اندر گل بهار اندر بهاران
Ҳама чун сарв дар рафтори моил
همه چون سرو در رفتار مایل
Ба рухҳо лолаи шани ошиқ ба сад дил
به رخها لاله شان عاشق به صد دل
зи рашки холи он хубон дар он боғ
ز رشک خال آن خوبان در آن باغ
Шақоӣқро ҳама бар синаҳо доғ
شقایق را همه بر سینه ها داغ
зи анбарҳо бар он гулҳои норай
ز عنبرها بر آن گلهای ناری
Бунафшаи сар ба пеш аз шармсорӣ
بنفشه سر به پیش از شرمساری
Барои мақдами астораҳу моҳ
برای مقدم استاره و ماه
Бимонада ҳар каси онҷои чашм бар роҳ
بمانده هر کس آنجا چشم بر راه
Ба мадҳ рӯй он гулҳои худрӯй
به مدح روی آن گلهای خودروی
Ҳазорон булбул аз ҳар сӯи ғазали гӯй
هزاران بلبل از هر سو غزل گوی
Гулу лолаи саросари ҷом бар каф
گل و لاله سراسر جام بر کف
Зада яксар ҳамаи рӯҳонӣони саф
زده یکسر همه روحانیان صف
Чу сӯии чашмаи он хубони расиданд
چو سوی چشمه آن خوبان رسیدند
Ҳамаи овоз чун қад баркашиданд
همه آواز چون قد برکشیدند
Ғазал хону амали гӯйу тараби соз
غزل خوان و عمل گوی و طرب ساز
Дарафканданад бо ҳам ҷумлаи овоз
درافکندند با هم جمله آواز
Нишастанду якояк ҷом хӯрданд
نشستند و یکایک جام خوردند
Ба ҳам ҳар як тариқии пеши бурданд
به هم هر یک طریقی پیش بردند
Чу ширин бар канор чашма бинишаст
چو شیرین بر کنار چشمه بنشست
Ду се ҷом лаболаб хӯрд ва шуд маст
دو سه جام لبالب خورد و شد مست
Дилаш ғофил задасту кори шопӯр
دلش غافل زدست و کار شاپور
Фитодаш чашм бар он сӯрат аз давр
فتادش چشم بر آن صورت از دور
Чунон он сӯраташ раҳ зад ба тамсил
چنان آن صورتش ره زد به تمثیل
Ки бар Марям ба бикрии нақши ҷбрил
که بر مریم به بکری نقش جبریل
Ҳазораш хори ғам зон дар ҷигар шуд
هزارش خار غم زان در جگر شد
Парии девонаи бади девона тар шуд
پری دیوانه بد دیوانه تر شد
Парии рӯйон чу диданди ончунон ҳол
پری رویان چو دیدند آنچنان حال
Ки ширинро забон аз нутқ шуд лол
که شیرین را زبان از نطق شد لال
Ббрднд аз буриши он нақшро зуд
ببردند از برش آن نقش را زود
Ба ҳам гуфтанд кин кори парӣ буд
به هم گفتند کاین کار پری بود
Парӣ карда сети ин бозичаи бунёд
پری کرده ست این بازیچه بنیاد
Ки ноед ҳаргизи ӣнҷои одамии зод
که ناید هرگز اینجا آدمی زاد
Барошуфтанд ва яксар рахти бастанд
برآشفتند و یکسر رخت بستند
Ҳама бар бод поён барнишастанд
همه بر باد پایان برنشستند
Аз он манзили ҳама дил барграфтанд
از آن منزل همه دل برگرفتند
Паии як манзил дигар гирифтанд
پی یک منزل دیگر گرفتند
Кашиданд асб ва ӯро бар нишонданд
کشیدند اسب و او را بر نشاندند
Сапандӣ чанд бар оташ фишонданд
سپندی چند بر آتش فشاندند