Дигар чун рӯзи сари барзади зи кҳсор
دگر چون روز سر برزد ز کهسار
зи мардуми дев шаб шуд нопадедор
ز مردم دیو شب شد ناپدیدار
Парии рӯйони Марям рӯй аз сайр
پری رویان مریم روی از سیر
Ҳамаи гаштанди пинҳони ҷумла дар дайр
همه گشتند پنهان جمله در دیر
Нишастанд он надимони гирди ширин
نشستند آن ندیمان گرد شیرین
Ҳама бо чангу авду ҷоми заррин
همه با چنگ و عود و جام زرین
Аз он сӯрат ҳикоят бозгуфтанд
از آن صورت حکایت بازگفتند
зи дили гирд парешоне бирафтанд
ز دل گرد پریشانی برفتند
Ҳаме доданд ҳар як зон нишонҳо
همی دادند هر یک زان نشانها
Ки ногуҳи нозанинӣ зон миёнҳо
که ناگه نازنینی زان میانها
Бадви гуфтои сӯии дайри парии сӯз
بدو گفتا سوی دیر پری سوز
Бабри назрӣ ва қандилӣ барафрӯз
ببر نذری و قندیلی برافروز
Ба ширини он парии рӯйони раққос
به شیرین آن پری رویان رقاص
Шуданд алҳмд хон яксар ба ихлос
شدند الحمد خوان یکسر به اخلاص
Ба сидқи дили ҳамаи икрўии гаштанд
به صدق دل همه یکروی گشتند
Кашишонро зиёрати ҷӯии гаштанд
کشیشان را زیارت جوی گشتند
Шуданд аз сидқ дар он дайри минӯ
شدند از صدق در آن دیر مینو
Ки бошад сидқ ҳар каси раҳбар ӯ
که باشد صدق هر کس رهبر او
Карамро ҷумлаи дастии брФшонднд
کرم را جمله دستی برفشاندند
Ба назри онҷо ба боло зар фишонданд
به نذر آنجا به بالا زر فشاندند
Вази онҷои ҳамчуи мурғон , бози парвоз
وز آنجا همچو مرغان، باز پرواز
Гирифтанд ва шуданд аз ҷонибии боз
گرفتند و شدند از جانبی باز
Ҳама чун сарви ҳаряки ноз дар сар
همه چون سرو هریک ناز در سر
Ба ҷое дар шуданд аз ҳар ду беҳтар
به جایی در شدند از هر دو بهتر
Заминии кондрўи боди баҳорӣ
زمینی کاندرو باد بهاری
Намӯдӣ ҷаъди гулро шонаи корӣ
نمودی جعد گل را شانه کاری
Бунафша , зулфи сунбул тоб додӣ
بنفشه، زلف سنبل تاب دادی
Ҳаво аз жолаи гулро об додӣ
هوا از ژاله گل را آب دادی
Дарахтон дар дарахтон саркашеда
درختان در درختان سرکشیده
Дар он овоз мурғон баркашида
در آن آواز مرغان برکشیده
Дар он саҳро ки чун хулди барин буд
در آن صحرا که چون خلد برین بود
Бунафшаи ҳамчуи зулфи анбарин буд
بنفشه همچو زلف عنبرین بود
Ҳар он гул каз сабои чеҳраи кушодӣ
هر آن گل کز صبا چهره گشادی
Шақоӣқи синаро доғӣ наҳодӣ
شقایق سینه را داغی نهادی
Даруни булбул аз гулҳо парешон
درون بلبل از گلها پریشان
Ба рӯй лолаи сунбулҳо парешон
به روی لاله سنبلها پریشان
Ба наққошӣ дигар шопӯри сармаст
به نقاشی دگر شاپور سرمست
Ки аз Монӣ ба хӯбии бардаи бади даст
که از مانی به خوبی برده بد دست
Дар он саҳро ки рашки нақши чин буд
در آن صحرا که رشک نقش چین بود
Дигар бо он ҳарифон нақш бинмуд
دگر با آن حریفان نقش بنمود
Зснъти машк бар кофур омехт
زصنعت مشک بر کافور آمیخت
Знўи бор дигар нақшии барангехт
زنو بار دگر نقشی برانگیخت
Ки гардуни кови ҳазорон нақш созад
که گردون کاو هزاران نقش سازد
Яке нобардаи дигари як тарозад
یکی نابرده دیگر یک طرازد
Бибинад ҳар ки ақлаш барқарор аст
ببیند هر که عقلش برقرار است
Ки олами србсри нақш нигор аст
که عالم سربسر نقش نگار است
Ба сӯрати чашми мардон кӣ кушояд
به صورت چشم مردان کی گشاید
Ки сӯрати мари занонро . . .
که صورت مر زنان را...
Ба сӯрати каси қадам дар роҳ наниҳод
به صورت کس قدم در راه ننهاد
Ки ин раҳ ҳар ки рафт аз роҳ афтод
که این ره هر که رفت از راه افتاد
Змн бишинав Марв дар роҳи сӯрат
زمن بشنو مرو در راه صورت
Ки мард онҷо кунад раҳи гуми зарурат
که مرد آنجا کند ره گم ضرورت
Чу ширини бози он сӯрат нигаҳ кард
چو شیرین باز آن صورت نگه کرد
зи оҳи дили ҷаҳон бар худ сияҳ кард
ز آه دل جهان بر خود سیه کرد
Зхўни дил ки бар мижгони Фрўҳшт
زخون دل که بر مژگان فروهشت
Ту гуфтӣ лолаҳо бар заъфарони кишт
تو گفتی لاله ها بر زعفران کشت
Чу диданди он парии рӯйони чунинаш
چو دیدند آن پری رویان چنینش
Дилаши ҷустанд ва карданд офариниш
دلش جستند و کردند آفرینش
Махӯр ғам мо бакӯшем аз бароят
مخور غم ما بکوشیم از برایت
Ки бодои ҷони мо яксар фидоят
که بادا جان ما یکسر فدایت