Чу шаби ашки Зулайхои рехти брхок

چو شب اشک زلیخا ریخت برخاک

Баромади Юсуфи хуршед аз афлок

برآمد یوسف خورشید از افلاک

Сипоҳи рӯм , шуд бар занг , фирӯз

سپاه روم، شد بر زنگ، فیروز

Ба тахти шарқ , омад хусрави рӯз

به تخت شرق، آمد خسرو روز

Баромади рӯмеи ногуҳ ба сад фан

برآمد رومیی ناگه به صد فن

Сари зангии шаб , бардошт аз тан

سر زنگی شب، برداشت از تن

Шаби ашки хеши азин ҳасрат баборед

شب اشک خویش ازین حسرت ببارید

Саҳар аз гиряҳои ӯ бихандед

سحر از گریه های او بخندید

Дил хусрав кашида заҳмати тан

دل خسرو کشیده زحمت تن

Фурӯд омад сӯии саҳрои армн

فرود آمد سوی صحرای ارمن

Ба сӯии чашма Эй шуд рахт багушӯд

به سوی چشمه ای شد رخت بگشود

Сару тани шаст ва як соъат биёсуд

سر و تن شست و یک ساعت بیاسود

зи баъди як ду соъати лашкараш низ

ز بعد یک دو ساعت لشکرش نیز

Фурӯи ронданд аз дунболи парвиз

فرو راندند از دنبال پرویز

Чу лашкари сар ба сари онҷои расиданд

چو لشکر سر به سر آنجا رسیدند

Ба саҳрои хайма бар хайма кашиданд

به صحرا خیمه بر خیمه کشیدند

Брбонў касе бишитофт аз роҳ

بربانو کسی بشتافت از راه

Ки омад хусрави парвиз ногоҳ

که آمد خسرو پرویز ناگاه

Маин бонӯ чу огаҳи гашти зини кор

مهین بانو چو آگه گشت زین کار

Сӯй парвиз шуд бо ганҷ бисёр

سوی پرویز شد با گنج بسیار

Табаррукҳои шоиста ки шоист

تبرکهای شایسته که شایست

Нисору пешкаши чандон ки боист

نثار و پیشکش چندان که بایست

Фарсҳоро ҳама зин карда аз зар

فرسها را همه زین کرده از زر

Ғуломону канизон низ яксар

غلامان و کنیزان نیز یکسر

Хурӯши ғулғул аз ма то ба моҳӣ

خروش غلغل از مه تا به ماهی

Майу ромишгарони чндонкаҳи хоҳӣ

می و رامشگران چندانکه خواهی

зи баси коФтодаҳи бад дар ҳар канора

ز بس کافتاده بد در هر کناره

Наомад нақлу мива дар шумора

نیامد نقل و میوه در شماره

зи баси колўони неъмат буд бар ҳам

ز بس کالوان نعمت بود بر هم

зи мурғу барраҳо чизеи нбдкм

ز مرغ و بره ها چیزی نبدکم

Ситораи ҳоҷиб ва худ чун маи нав

ستاره حاجب و خود چون مه نو

Замин бӯсед пеши тахти хусрав

زمین بوسید پیش تخت خسرو

Ки хусрав чун илми зини боми афрошт

که خسرو چون علم زین بام افراشت

Мари ин бечораро аз хоки бардошт

مر این بیچاره را از خاک برداشت

Таваққуъ дорам аз султони олам

توقع دارم از سلطان عالم

Ки дар давлат дар ӣнҷои шоду хуррам

که در دولت در اینجا شاد و خرم

Буд моро ба султонии паноҳӣ

بود ما را به سلطانی پناهی

Биёсоед дар ӣнҷо чанд гоҳе

بیاساید در اینجا چند گاهی

Чу хусрави ин ҳамаи эъзоз азу дид

چو خسرو این همه اعزاز ازو دید

Заминии хубу саҳройӣ накӯ дид

زمینی خوب و صحرایی نکو دید

Иҷобат кард ва онгаҳ бо дили шод

اجابت کرد و آنگه با دل شاد

Ба доролмлки армн рахт биниҳод

به دارالملک ارمن رخت بنهاد