Чу хусрави сӯй армн ёфт таскин

چو خسرو سوی ارمن یافت تسکین

Шинави дигари ҳикоятҳои ширин

شنو دیگر حکایتهای شیرین

Ки чун ӯ дар мдоини сохт манзил

که چون او در مداین ساخت منزل

Набӯдаш як замони ором дар дил

نبودش یک زمان آرام در دل

Саросари ҳол хусрав кард маълум

سراسر حال خسرو کرد معلوم

Ки аз пеши падар чун рафт зон бум

که از پیش پدر چون رفت زان بوم

Дилаш огоҳ шуд кони шоҳи некӯ

دلش آگاه شد کان شاه نیکو

Ба армн шуд барои дидан ӯ

به ارمن شد برای دیدن او

Дигар равшан шудаш монанди маҳтоб

دگر روشن شدش مانند مهتاب

Ки он шаҳ буд кӯро дид дар об

که آن شه بود کو را دید در آب

СроФкнд аз тағобуни нек дар пеш

سرافکند از تغابن نیک در پیش

Чу гесуяши фурӯи печид бар хеш

چو گیسویش فرو پیچید بر خویش

Пас онгаҳ сар баровард аз сари дард

پس آنگه سر برآورد از سر درد

Бузади оҳӣу рози худ аён кард

بزد آهی و راز خود عیان کرد

Ба маи рӯйон хусрав гуфт кокнўн

به مه رویان خسرو گفت کاکنون

Тариқи кори ман зин ҳаст берун

طریق کار من زین هست بیرون

Ки қасрии баҳри ман дар кӯҳи хоро

که قصری بهر من در کوه خارا

Бисозанду марои онҷо буд ҷо

بسازند و مرا آنجا بود جا

Раҳе бе бен ки ҳеҷаш сар набошад

رهی بی بن که هیچش سر نباشد

Ҳавои бад казон бадтар набошад

هوایی بد کزان بدتر نباشد

Рӯми онҷои ман аз мардуми бурӣда

روم آنجا من از مردم بریده

Наёяд сӯии ман ҳеҷ офарӣда

نیاید سوی من هیچ آفریده

Шавам як чанд гоҳ аз мардумони гум

شوم یک چند گاه از مردمان گم

Ки пинҳон ба парӣ аз чашми мардум

که پنهان به پری از چشم مردم

Дар онҷо аз ғами дили рӯ ба девор

در آنجا از غم دل رو به دیوار

Нишинам оқибат то чун шавад кор

نشینم عاقبت تا چون شود کار

Пас онгаҳ он парии рӯйони зебо

پس آنگه آن پری رویان زیبا

Талаб карданд устодони банно

طلب کردند استادان بنا

Чунон кӯ гуфт қасрӣ соз карданд

چنان کو گفت قصری ساز کردند

Ба сӯии армнш дар боз карданд

به سوی ارمنش در باز کردند

Ки то даргоҳу бегаи сӯии дилхоҳ

که تا درگاه و بیگه سوی دلخواه

Аз онҷо бошад ӯро чашм бар роҳ

از آنجا باشد او را چشم بر راه

Чу шуд пардохтаи он қасри дилгир

چو شد پرداخته آن قصر دلگیر

Шуд онҷои моҳи рӯ бо нолаи зер

شد آنجا ماه رو با ناله زیر

Ба сар май баради онҷо бо дили танг

به سر می برد آنجا با دل تنگ

Чу лаълӣ гашта пинҳон дар дили санг

چو لعلی گشته پنهان در دل سنگ

Замаи рӯйони хусрави ҳам ду се низ

زمه رویان خسرو هم دو سه نیز

Бадв ҳамраҳ шуданд аз тарси парвиз

بدو همره شدند از ترس پرویز

Ба хидматкорӣ ӯ гашта роғиб

به خدمتکاری او گشته راغب

Парасторӣ ӯ донистаи воҷиб

پرستاری او دانسته واجب