Чу шуд дар қаср , шопӯр парӣ хон

چو شد در قصر، شاپور پری خوان

Парии рӯро баромади нола аз ҷон

پری رو را برآمد ناله از جان

Арақи афканд ва аз худ рафт як чанд

عرق افکند و از خود رفت یک چند

Пас аз як лаҳза ифшоанд аз шукри қанд

پس از یک لحظه افشاند از شکر قند

Ки эй шопӯри хуш домӣ наҳодӣ

که ای شاپور خوش دامی نهادی

Ба мо баси ваъдаҳои хом додӣ

به ما بس وعده های خام دادی

Ба мшкўӣ шаҳам кардӣ далолат

به مشکوی شهم کردی دلالت

Шудам онҷо ва бас дидам малолат

شدم آنجا و بس دیدم ملالت

Бибин то чанд бар ҷонами ситам буд

ببین تا چند بر جانم ستم بود

Ки гштстми бад-ӣн ки пояи хушнӯд

که گشتستم بدین که پایه خشنود

Ҳадисӣ хуб нишнидам аз эшон

حدیثی خوب نشنیدم از ایشان

Ҳамаи андӯҳ ва ғам дидам аз эшон

همه اندوه و غم دیدم از ایشان

Накарданд аз ман ӣнҷои ёди ҳаргиз

نکردند از من اینجا یاد هرگز

Нагаштам дил аз эшон шоди ҳаргиз

نگشتم دل از ایشان شاد هرگز

Ба ман ҳар як шуда ҳар сӯи турши рӯ

به من هر یک شده هر سو ترش رو

Ба пешами омада ҳамчун зани шӯ

به پیشم آمده همچون زن شو

Ба худ зон рӯ аз он меҳнат гузидам

به خود زان رو از آن محنت گزیدم

Ки аз эшон биҷуз меҳнат надидам

که از ایشان بجز محنت ندیدم

Аз он рӯи мурғи ман ӣнҷо мақар кард

از آن رو مرغ من اینجا مقر کرد

Ки боди ӣнҷо наме ёрад гдр кард

که باد اینجا نمی یارد گدر کرد

Дарин зиндон ки май бинии ман аз ғам

درین زندان که می بینی من از غم

Шабӣ наниҳода бошам чашм бар ҳам

شبی ننهاده باشم چشم بر هم

Чу бишунид ин ҳикоятҳо аз он ҳур

چو بشنید این حکایتها از آن حور

зи хиҷлат бар замин шуд оби шопӯр

ز خجلت بر زمین شد آب شاپور

Ниёйиш кард ва гуфташ офаринҳо

نیایش کرد و گفتش آفرینها

Ҷзоки аллоҳ ки бошад мардии инҳо

جزاک الله که باشد مردی اینها

Махӯр андӯҳ агар дидӣ балое

مخور اندوه اگر دیدی بلایی

Каз ӣнҷо мерасад раҳрав ба ҷое

کز اینجا می رسد رهرو به جایی

Фурӯзанд аҳли дил дар тоб ва дар таб

فروزند اهل دل در تاب و در تب

Чароғи рӯз аз торикии шаб

چراغ روز از تاریکی شب

Шифо бошад ҷазои дардмандӣ

شفا باشد جزای دردمندی

Диҳанд аз баъди пастии сарбаландӣ

دهند از بعد پستی سربلندی

Пас аз сахтӣ ба осонӣ расад тан

پس از سختی به آسانی رسد تن

Буд ҳар корро муздии муайян

بود هر کار را مزدی معین

Макун аз ҷавру сахтии рӯ ба девор

مکن از جور و سختی رو به دیوار

Ки баъд аз ъсриср ояд падедор

که بعد از عسریسر آید پدیدار

Ба сулҳ ояд замон чун ҷанг гирад

به صلح آید زمان چون جنگ گیرد

Кушояди корҳо чун танг гирад

گشاید کارها چون تنگ گیرد

Макаши меҳнати азин беш ва махӯр дард

مکش محنت ازین بیش و مخور درد

Ки аз сахтӣ ба осонӣ расад мард

که از سختی به آسانی رسد مرد

Набояд тираи гашт аз гирди афлок

نباید تیره گشت از گرد افلاک

Ки охири хок май бояд шудани хок

که آخر خاک می باید شدن خاک

Меар инҳо ба хотири ҳеҷ ва бархез

میار اینها به خاطر هیچ و برخیز

Ки бар узри ту устодаи сети парвиз

که بر عذر تو استاده ست پرویز

Чу бишунид ин сухани ширини ҳамон гоҳ

چو بشنید این سخن شیرین همان گاه

Бигуфто бас сухан гӯйем дар роҳ

بگفتا بس سخن گوییم در راه

Сухан бероҳ агар гӯйӣ гуноҳаст

سخن بی راه اگر گویی گناهست

Набошад зон сухан ба кони туро ҳаст

نباشد زان سخن به کان تو را هست

Пас онгаҳ ҳар ду бар мураккаб нишастанд

پس آنگه هر دو بر مرکب نشستند

Ба хуш рафтани гарав бо боди бастанд

به خوش رفتن گرو با باد بستند

Вазин сӯи чашм бар раҳ низ парвиз

وزین سو چشم بر ره نیز پرویز

Ки инак мерасад ширину шабдиз

که اینک می رسد شیرین و شبدیز

Ки хуш зад ин мисли он марди маҳҷӯр

که خوش زد این مثل آن مرد مهجور

Ки умрии мондаи бад аз ёри худ давр

که عمری مانده بد از یار خود دور

Азин беҳтар касе эъзоз бинад

ازین بهتر کسی اعزاز بیند

Ки ёрӣ рӯй ёрии бозбинд

که یاری روی یاری بازبیند