Маин бонӯ чу берун шуд зи олам

مهین بانو چو بیرون شد ز عالم

Ба ширин подшоҳӣ шуд мусаллам

به شیرین پادشاهی شد مسلم

Раияти гашти азуи хушнӯду лашкар

رعیت گشت ازو خشنود و لشکر

Ҷаҳони дигар ҷавонӣ ёфт аз сар

جهان دیگر جوانی یافت از سر

Ба хизмати басти баҳри мустамандон

به خدمت بست بهر مستمندان

Миён , дар подшоҳии ҳамчуи мардон

میان، در پادشاهی همچو مردان

Касаш бо ӯ набӯдӣ ҳам набардӣ

کسش با او نبودی هم نبردی

Ки дар олам мусаллам шуд ба мардӣ

که در عالم مسلم شد به مردی

з маликаш шуд гурезони душмани ғам

ز ملکش شد گریزان دشمن غم

Раияти шоди азуу лашкарии ҳам

رعیت شاد ازو و لشکری هم

Чунон зу умр душман рафт бар бод

چنان زو عمر دشمن رفت بر باد

Ки то кунҷи адам ҷое на устод

که تا کنج عدم جایی نه استاد

Ба аҳдаши талхӣ аз олам шудаи гум

به عهدش تلخی از عالم شده گم

Даҳон аз айш , ширин карда мардум

دهان از عیش، شیرین کرده مردم

зи талхии мондаи бад дар аҳд ӯ ном

ز تلخی مانده بد در عهد او نام

Надидаи каси азин ширинтар айём

ندیده کس ازین شیرین تر ایام

зи талхии кас назд дар абрувони чин

ز تلخی کس نزد در ابروان چین

Ки худ ширину аҳдаш буд ширин

که خود شیرین و عهدش بود شیرین

Ба шодӣ дар замонаш ғам барофтод

به شادی در زمانش غم برافتاد

Ба давронаши ғам аз олам барофтод

به دورانش غم از عالم برافتاد

Ннолидии каси андари маликати вай

ننالیدی کس اندر ملکت وی

Ба ғайр аз чангу авду барбату не

به غیر از چنگ و عود و بربط و نی

Зҷом май , кадуро рафтаи бади ҳуш

زجام می، کدو را رفته بد هوش

Кашида зон суроҳеи пунба аз гӯш

کشیده زان صراحی پنبه از گوش

Чу рӯзӣ чанд шуд машғӯли шоҳӣ

چو روزی چند شد مشغول شاهی

Раияти шоди азуи гашту сипоҳӣ

رعیت شاد ازو گشت و سپاهی

зи сӯрати рӯ ба малик маънавӣ кард

ز صورت رو به ملک معنوی کرد

Шуд аз шоҳии ҳавоӣ хусравӣ кард

شد از شاهی هوای خسروی کرد

Чу кори мамлакат аз оқилии сохт

چو کار مملکت از عاقلی ساخت

Дигар бо ошиқӣ ва ишқ пардохт

دگر با عاشقی و عشق پرداخت

Сипоҳи ишқи конро ҳад набӯдаш

سپاه عشق کان را حد نبودش

Баромади қоф то қофи вуҷӯдаш

برآمد قاف تا قاف وجودش

Ҳавои хусраваш дар сар чунон шуд

هوای خسروش در سر چنان شد

Ки безор аз ҳамаи малик ҷаҳон шуд

که بیزار از همه ملک جهان شد

Чу рӯзӣ чанд дар шоҳӣ ба сар кард

چو روزی چند در شاهی به سر کرد

Пас онгаҳ майли шоҳӣ дигар кард

پس آنگه میل شاهی دگر کرد

Ба ишқ ва ошиқӣ гардид машғӯл

به عشق و عاشقی گردید مشغول

зи малики дили хирадро кард маъзул

ز ملک دل خرد را کرد معزول

Яке аз хоссагони хешро хонд

یکی از خاصگان خویش را خواند

Ба ҷои хештан бар тахт бинишонад

به جای خویشتن بر تخت بنشاند

зи мояҳтоҷи ҳарчаш буд дар кор

ز مایحتاج هرچش بود در کار

Канизу гӯсфанду гов бисёр

کنیز و گوسفند و گاو بسیار

Зару дебои чину аспу харгоҳ

زر و دیبای چین و اسپ و خرگاه

зи мардони ҳам сипоҳӣ чанд дилхоҳ

ز مردان هم سپاهی چند دلخواه

Дигар шопӯри кӯро буд ҳамдам

دگر شاپور کو را بود همدم

Ки май барадаши гуҳу бегаи зи дили ғам

که می بردش گه و بیگه ز دل غم

Ба икром ва ба таъзим ва ба эъзоз

به اکرام و به تعظیم و به اعزاز

Равон гардид сӯии қасри худ боз

روان گردید سوی قصر خود باز

Ва зон пас аз ҳавои лаъли ҷонон

و زان پس از هوای لعل جانان

Ба сон лаъл шуд дар санги пинҳон

به سان لعل شد در سنگ پنهان