Надорам васфу тҳмидӣ ки некӯаст
ندارم وصف و تحمیدی که نیکوست
Сазои онкии мақсӯд аз ҷаҳон ӯст
سزای آنکه مقصود از جهان اوست
Муҳамади он ки дар малики никуӣ
محمد آن که در ملک نکویی
Буд сад бор ба аз ҳар чаҳ гӯйӣ
بود صد بار به از هر چه گویی
Хиради ҳайрон дар он васф ва баёнаст
خرد حیران در آن وصف و بیانست
Ки ҳар васфаш ки гӯям беш аз онаст
که هر وصفش که گویم بیش از آنست
Эмоми ҷумлаи наздикони даргоҳ
امام جمله نزدیکان درگاه
Чароғи боргоҳи лии маъаи аллоҳ
چراغ بارگاه لی مع الله
Зада ҷбрил аз чоўўшиши лоф
زده جبریل از چاووشیش لاف
Кашида хон ҷўдши қоф то қоф
کشیده خوان جودش قاف تا قاف
Надида аз бузургии ҳеҷ қиллат
ندیده از بزرگی هیچ قلت
Азу дар гуфт ҳафтод ва ду миллат
ازو در گفت هفتاد و دو ملت
Бидон дар то ки бошад нақши олам
بدان در تا که باشد نقش عالم
Ғуломаш Юсуфасту доаи Марям
غلامش یوسف است و داه مریم
Супурданд аз барои ёрӣ ӯ
سپردند از برای یاری او
Ба иброҳӣми хўонсолорӣ ӯ
به ابراهیم خوانسالاری او
Ба водии водӣ аз навъе ки доне
به وادی وادی از نوعی که دانی
Шуайб ва мўсиш карда шабоне
شعیب و موسیش کرده شبانی
зи баҳри чашми захм ӯ ба фармон
ز بهر چشم زخم او به فرمان
Забеҳ аллоҳ карда хеши қурбон
ذبیح الله کرده خویش قربان
Бамурданд ва надиданд он рухи хуб
بمردند و ندیدند آن رخ خوب
Дариғо умри Нӯҳу сабри Айюб
دریغا عمر نوح و صبر ایوب
Наомад то банно карданд олам
نیامد تا بنا کردند عالم
Халафтар зу зи фарзандони одам
خلف تر زو ز فرزندان آدم
Тамом анбиё карданд эмомаш
تمام انبیا کردند امامش
Заданд ин сиккаи давлат ба номаш
زدند این سکه دولت به نامش
Магӯ беш аз раҳи сӯрат кам ва беш
مگو بیش از ره صورت کم و بیش
Ки буд аз роҳи маънӣ аз ҳама беш
که بود از راه معنی از همه بیش
Ба сӯрат чун задӣ лутфаши такаллум
به صورت چون زدی لطفش تکلم
Кулем аллоҳ кардӣ дасту пои гум
کلیم الله کردی دست و پا گم
Ба маънии рӯҳи азу будаш таассуф
به معنی روح ازو بودش تاسف
Хаҷал кардӣ ба сӯрати ҳасани Юсуф
خجل کردی به صورت حسن یوسف
Дар он манзил ки курсӣ омадаш фарш
در آن منزل که کرسی آمدش فرش
Қадами як поя болотар зад аз арш
قدم یک پایه بالاتر زد از عرش
Ба миъроҷи омада аз ҳақи хбрдаҳ
به معراج آمده از حق خبرده
Ки « субҳони алзии асрии бъбдаҳ »
که «سبحان الذی اسری بعبده»
Вазони Каррӯбӣони якҷои хазида
وزان کروبیان یکجا خزیده
Ситодаи вази таҳайюри лаби гузида
ستاده وز تحیر لب گزیده
Шаби асрӣ ки ҳақ рухсор дидаш
شب اسری که حق رخسار دیدش
Хирад алкн шуд аз гуфт ва шунидаш
خرد الکن شد از گفت و شنیدش
Бадаши чокари сулаймони бен Довӯд
بدش چاکر سلیمان بن داوود
Аз он деву парии Фрмонбрш буд
از آن دیو و پری فرمانبرش بود
Ба кӯяшгар на худро банда кардӣ
به کویش گر نه خود را بنده کردی
Масеҳои мурдаро чун зинда кардӣ
مسیحا مرده را چون زنده کردی
Шудаи Илёсаши андари баҳри ҷӯён
شده الیاسش اندر بحر جویان
Ниҳодаи Хизри азуи рӯ дар биёбон
نهاده خضر ازو رو در بیابان
зи лафз чун дараш гӯши ҷаҳони пар
ز لفظ چون درش گوش جهان پر
Ҷаҳониро ба фурмонаши тбхтр
جهانی را به فرمانش تبختر
Ба олами панҷ навбат чун фурӯ дод
به عالم پنج نوبت چون فرو داد
Масеҳо аз фалаки навбат бадв дод
مسیحا از فلک نوبت بدو داد
Ки натавон доштани ин корро суст
که نتوان داشتن این کار را سست
Шудам ман , бош , кокнўн навбат туаст
شدم من، باش، کاکنون نوبت توست
Ба чоўўшии даргоҳат чу дам зад
به چاووشی درگاهت چو دم زد
Аз он бар торами чорам илм зад
از آن بر طارم چارم علم زد
Бадвгар ҳақ нагуфтӣ « Қуми Фонзр »
بدو گر حق نگفتی «قم فانذر»
Касе ҳаргиз надонистӣ ҳар аз бар
کسی هرگز ندانستی هر از بر
Ҷаҳони афрӯзи бад зон андарин боғ
جهان افروز بد زان اندرین باغ
Ба чашм наргисаш доданд « мо зоғ »
به چشم نرگسش دادند«ما زاغ»
Чу теғи мӯъҷизаш дар ду ҷаҳон зад
چو تیغ معجزش در دو جهان زد
Сарангушташи қамарро бар миён зад
سرانگشتش قمر را بر میان زد
зи абрӯяш чу багушӯданд рӯпӯш
ز ابرویش چو بگشودند روپوش
Фалакро ҳалқа Эй карданд дар гӯш
فلک را حلقه ای کردند در گوش
Салимӣ ҳар дарӣ каз васф ӯ сифт
سلیمی هر دری کز وصف او سفت
зи дарёии ду олами қатра Эй гуфт
ز دریای دو عالم قطره ای گفت
Худовандо салимии хуш фақир аст
خداوندا سلیمی خوش فقیر است
Ба дасти нафаси нофармон асир аст
به دست نفس نافرمان اسیر است
Ба рӯй ӯ дар аз ҳар боб бигушоӣ
به روی او در از هر باب بگشای
Вазони як як ба хешаш роҳ бинмоӣ
وزان یک یک به خویشش راه بنمای
Ҳамаи тавфиқу давлати ёр ӯ кун
همه توفیق و دولت یار او کن
Саодати ҷовдон дар кор ӯ кун
سعادت جاودان در کار او کن
Бад-ӣни назму каломаши ёварии даҳ
بدین نظم و کلامش یاوری ده
Мадад аз қӯти пайғамбарии даҳ
مدد از قوت پیغمبری ده