Чу бахтами ёр ва давлат ҳамнишин шуд

چو بختم یار و دولت همنشین شد

Саодат бо ман аз ҳар дар қарин шуд

سعادت با من از هر در قرین شد

зи баъди манбаи алотўори ҷони бахш

ز بعد منبع الاطوار جان‌بخش

Ба майдон сухан ронадам дигар Рахш

به میدان سخن راندم دگر رخش

Ба назми дилкашу алфози рангин

به نظم دلکش و الفاظ رنگین

Бигуфтам қиссаи Фарҳоду ширин

بگفتم قصهٔ فرهاد و شیرین

Чу шуд корам чу зар кардам нигоҳаш

چو شد کارم چو زر کردم نگاهش

Бар он сикка задам аз номи шоҳаш

بر آن سکه زدم از نام شاهش

Ҷаҳони адли слғршоаҳи даврон

جهان عدل سلغرشاه دوران

Ки даврони фалаки бодаш ба фармон

که دوران فلک بادش به فرمان

Шаҳ бо муъаддилати султон бо дод

شه با معدلت سلطانِ با داد

Ки то бошад фалаки даврон ӯ бод

که تا باشد فلک دوران او باد

Сулаймони дувум дар Комронӣ

سلیمان دوم در کامرانی

Ба малики адл , нўшрўони сонӣ

به ملک عدل، نوشروان ثانی

Ба шоҳии муфаххари шоҳони олам

به شاهی مفخر شاهان عالم

Мусалсали шоҳяши тослби одам

مسلسل شاهیش تا صلب آدم

Шаҳӣ каз чатри олии поя ӯ

شهی کز چتر عالی‌پایهٔ او

Буд хуршеди андари соя ӯ

بود خورشید اندر سایه او

Ҷрўни имрӯз аз адлаш чунонаст

جرون امروز از عدلش چنانست

Ки дар хӯбии намӯдори ҷнонст

که در خوبی نمودار جنانست

Шҳо онии ту каз фари ҳумоюн

شها آنی تو کز فر همایون

Ғулом ҳишматат омад Фаридун

غلام حشمتت آمد فریدون

Туро зебад ба олами ҳишмату фар

تو را زیبد به عالم حشمت و فر

Ки дар ҳукми ту ҳам баҳраст ва ҳам бар

که در حکم تو هم بحرست و هم بر

Ҳамеша бахт бар коми ту бодо

همیشه بخت بر کام تو بادا

Буд то даҳри айёми ту бодо

بود تا دهر ایام تو بادا

Ба фармони ту боди ин чарху арқон

به فرمان تو باد این چرخ و ارکان

Ки номад чун ту дар айёму даврон

که نامد چون تو در ایام و دوران

Ба меҳрати бод дар гардиши мау ҳўр

به مهرت باد در گردش مه و هور

Ҳамеша дӯсти шоду душманати кӯр

همیشه دوست شاد و دشمنت کور

Ҳамаи солу маати бодои хуҷаста

همه سال و مهت بادا خجسته

Мабодои хотирати ҳаргизи шикаста

مبادا خاطرت هرگز شکسته

Дарин олами зимистону баҳорон

درین عالم زمستان و بهاران

Бамонеи ёдгори тоҷдорон

بمانی یادگار تاجداران

Ту он шоҳӣ ки аз фари илоҳӣ

تو آن شاهی که از فر الهی

Буд дар ҳикмат аз ма то ба моҳӣ

بود در حکمت از مه تا به ماهی

Ба давлат ҳар нафас мегуядат бахт

به دولت هر نفس می‌گویدت بخت

Ки ёрб брхўрӣ аз тоҷ ва аз тахт

که یارب برخوری از تاج و از تخت

Шиддати тахти ҷрўн зон ҷои бахшиш

شدت تخت جرون زان جای بخشش

Ки кони ҷўдӣу дарёии бахшиш

که کان جودی و دریای بخشش

Надорад ёди даврон чун ту шоҳӣ

ندارد یاد دوران چون تو شاهی

Ҷаҳони фармондиҳии олами паноҳӣ

جهان فرماندهی عالم پناهی

Ҷаҳони перро бахтат ҷавон кард

جهان پیر را بختت جوان کرد

Туро шоҳаншаҳи охир замон кард

تو را شاهنشه آخر‌زمان کرد

Фаридун гар шуд аз даврону ҷамшед

فریدون گر شد از دوران و جمشید

Ту боқии мон ва давлатҳои ҷовид

تو باقی مان و دولت‌های جاوید

Агар тахт сулаймон рафт бар бод

اگر تخت سلیمان رفت بر باد

Вгргнҷ Фаридунӣ барофтод

وگر گنج فریدونی برافتاد

Нахоҳад буд оламро аз он ранҷ

نخواهد بود عالم را از آن رنج

Ки ту ҳам соҳиби Тахтӣ ва ҳам ганҷ

که تو هم صاحب تختی و هم گنج

Нишони ҳишмату ганҷ ту базласт

نشان حشمت و گنج تو بذلست

Далели давлату умр ту адласт

دلیل دولت و عمر تو عدلست

Биҳамдиллоҳ ки дар дўртўои шоҳ

بحمدالله که در دور تو ای شاه

Ки бодӣ то абад дар зилли аллоҳ

که بادی تا ابد در ظل الله

Набошад бодро бар пашшаи зӯрӣ

نباشد باد را بر پشّه زوری

Надорад ҳеҷ каси озори мӯрӣ

ندارد هیچ کس آزار موری

Ба даврони ту эй шоҳи гузида

به دوران تو ای شاه گزیده

Ки шуд малики ҷрўн зу орамида

که شد ملک جرون زو آرمیده

Бнтўонди кас аз ҳади покшидн

بنتواند کس از حد پا کشیدن

Наёрад гурги сӯии мяш дидан

نیارد گرگ سوی میش دیدن

Чунин каз давлату иқболи фирӯз

چنین کز دولت و اقبال فیروز

Буд ҳар рӯзат эй шаҳи беҳтар аз рӯз

بود هر روزت ای شه بهتر از روز

Умедам ҳаст каз таъйиди маъбуд

امیدم هست کز تایید معبود

Саодат дар тараққӣ хоҳадат буд

سعادت در ترقّی خواهدت بود

Сазадгар хўонмти султони офоқ

سزد گر خوانمت سلطان آفاق

Ки чун абрӯии худ дар олимии тоқ

که چون ابروی خود در عالمی طاق

Биҷуз дар оинаи комади фақират

بجز در آینه کآمد فقیرت

Наме байнам дигар ҷое назират

نمی‌بینم دگر جایی نظیرت

Ту он шоҳӣ ки аз дарёии Аммон

تو آن شاهی که از دریای عمان

Барои дастаи теғат ба фармон

برای دستهٔ تیغت به فرمان

Наҳанги шери дили чандон ки хоҳӣ

نهنگ شیر دل چندان که خواهی

Ба дандон оварад дандони моҳӣ

به دندان آورد دندان ماهی

Илоҳӣ то фалакро ҳаст даврон

الهی تا فلک را هست دوران

Заминро ҳам буд афтодагии шан

زمین را هم بود افتادگی شان

Сари хасмат буд афтода дар по

سر خصمت بود افتاده در پا

Музаффари боди шамшерат бар аъдо

مظفر باد شمشیرت بر اعدا

Биҳамдиллоҳ ки аз фари ҳам?ит

بحمدالله که از فر همایت

Худовандӣаст ҳар як нохдоит

خداوندیست هر یک ناخدایت

Чунон бахти ту бар давлат савораст

چنان بخت تو بر دولت سوارست

Ки ҳар як ҳоҷат сад шаҳриёраст

که هر یک حاجت صد شهریارست

зи баҳри меҳр бар рӯй заминат

ز بهر مهر بر روی زمینت

Фалак шуд ҳалқаи ангштринт

فلک شد حلقهٔ انگشترینت

Зуҳали кӯи ҳиндӯии роҳ ту омад

زحل کو هندوی راه تو آمد

зи чоўўшон дар гоҳ ту омад

ز چاووشان در گاه تو آمد

Ту он шоҳӣ ки дар айвони ҷоҳат

تو آن شاهی که در ایوان جاهت

Буд брҷиси садри боргоҳат

بود برجیس، صدر بارگاهت

зи тарси қаҳри ту баҳроми хўнриз

ز ترس قهر تو بهرام خونریز

Наёрад дид дар даврон ба каси тез

نیارد دید در دوران به کس تیز

Ба дарбоняти ҳам хуршеди анвар

به دربانیت هم خورشید انور

Ғуломӣ рӯмӣаст устода бар дар

غلامی رومی است استاده بر در

Буд як мутриб аз базми ту ноҳид

بود یک مطرب از بزم تو ناهید

Ки бахтати ёру давлати боди ҷовид

که بختت یار و دولت باد جاوید

Уторидгар чу давлат чокар туаст

عطارد گر چو دولت چاکر توست

Дабирӣ аз дабирон дар туаст

دبیری از دبیران در توست

Ма аз бадару ҳилолӣ дар диёрат

مه از بدر و هلالی در دیارت

Гуҳӣ пайкасту гуҳи ойӣнаи дорат

گهی پیکست و گه آیینه دارت

Нагӯям ҳимматати дарё ва конаст

نگویم همتت دریا و کانست

Ки ту бешӣу ҳиммат беш аз онаст

که تو بیشی و همّت بیش از آنست

Ту бҳрҷўдӣ ва бар хон ҷавдат

تو بحر جودی و بر خوان جودت

Ҷаҳонии сар ба сари меҳмони ҷавдат

جهانی سر به سر مهمان جودت

Ба бахшиши хирманатро хӯша чинаст

به بخشش خرمنت را خوشه‌چینست

Агар хоқон агар фағфур чинаст

اگر خاقان اگر فغفور چینست

На танҳоанд аҳли чини ғуломат

نه تنها اند اهل چین غلامت

Ки ҳам чинанд ҳндстони тамомат

که هم چین اند هندستان تمامت

Ба даргоҳат худовандо камина

به درگاهت خداوندا کمینه

Ки сӯй баҳр оварад ин сафина

که سوی بحر آورد این سفینه

Чунин дорад ба даргоҳи ту умед

چنین دارد به درگاه تو امید

Ки аз зилли злилт то ба ҷовид

که از ظل ظلیلت تا به جاوید

Збитми олимӣ маъмур гардад

ز بیتم عالمی معمور گردد

Чу науммат дар ҷаҳон машҳур гардад

چو نامت در جهان مشهور گردد