Агар хоҳӣ ки ёбии олами субҳ
اگر خواهی که یابی عالم صبح
Шабӣ кун рӯз , баҳри як дами субҳ
شبی کن روز، بهر یک دم صبح
Шабии рӯз аз дар ишқу сабоҳӣ
شبی روز از در عشق و صباحی
Ба васлаш ё раб аз ҳиҷрони фалоҳӣ
به وصلش یا رب از هجران فلاحی
Даруни тирагии об ҳаёт аст
درون تیرگی آب حیات است
Чароғи субҳи нур коинот аст
چراغ صبح نور کاینات است
Манол аз шаб ки мебошад муайян
منال از شب که می باشد معین
зи баъди зулмати шаб , субҳи равшан
ز بعد ظلمت شب، صبح روشن
Чу мурғи шаб , шабӣ дар зикр кун рӯз
چو مرغ شب، شبی در ذکر کن روز
Саҳари шамъӣ дар он зулмат барафрӯз
سحر شمعی در آن ظلمت برافروز
Ба нури субҳи шӯи давр аз шаби ғам
به نور صبح شو دور از شب غم
Бро , чун меҳру равшани сози олам
برآ، چون مهر و روشن ساز عالم
Хуши он шбрў ки мебинад кмоҳӣ
خوش آن شبرو که می بیند کماهی
Ба нури субҳ аз ма то ба моҳӣ
به نور صبح از مه تا به ماهی
Ба вақти субҳи зокири шӯ ки бе қил
به وقت صبح ذاکر شو که بی قیل
Буд заррот дар тасбеҳу тҳлил
بود ذرات در تسبیح و تهلیل
Чу субҳ ояд бирав рӯ бо худо кун
چو صبح آید برو رو با خدا کن
Дамӣ аз хоби ғифлати чашми вокн
دمی از خواب غفلت چشم واکن
Кун истиғфору бгдор аз муноҳӣ
کن استغفار و بگدار از مناهی
Ки бахшандат ҳар он чизе ки хоҳӣ
که بخشندت هر آن چیزی که خواهی
Дар онанда шаби ширин чу шуд рӯз
در آن انده شب شیرین چو شد روز
Ба бахт ӯ баромади субҳи фирӯз
به بخت او برآمد صبح فیروز
Дилаш шуд ҳамчуи субҳ аз гирди шаби пок
دلش شد همچو صبح از گرد شب پاک
Ниҳод аз хоксорӣ рӯй бар хок
نهاد از خاکساری روی بر خاک
Забон бикшод ва гуфт аз дили илоҳӣ
زبان بگشاد و گفت از دل الهی
Бурун бар , киштӣамро зини табоҳӣ
برون بر، کشتی ام را زین تباهی
Бигирам дасту бозами хари зи ғарқоб
بگیرم دست و بازم خر ز غرقاب
Ки дар баҳри ғамам аз саргузашти об
که در بحر غمم از سرگذشت آب
Ба сӯзи синаи мардони огоҳ
به سوز سینه مردان آگاه
Ба ҷоҳу ҳишмати хосони даргоҳ
به جاه و حشمت خاصان درگاه
Ба оҳу нолаи ушшоқи дилсӯз
به آه و ناله عشاق دلسوز
Ба муштоқони дидорат , шабу рӯз
به مشتاقان دیدارت، شب و روز
Ба мазлӯмон меҳнатҳо кашида
به مظلومان محنتها کشیده
Ба маҳрӯмони коми дили надида
به محرومان کام دل ندیده
Ба як ҷои мондаи банду балоят
به یک جا مانده بند و بلایت
Ба маҷрӯҳони захми ибтилоят
به مجروحان زخم ابتلایت
Ба гумроҳон аз роҳи аўФтодаҳ
به گمراهان از راه اوفتاده
Ба бечашмон дар чоҳи аўФтодаҳ
به بی چشمان در چاه اوفتاده
Ба маҳҷӯрони кӯии дардмандӣ
به مهجوران کوی دردمندی
Ба маҳбӯсони чоҳи мустамандӣ
به محبوسان چاه مستمندی
Ба беморони шаб дар таби гузашта
به بیماران شب در تب گذشته
Ба мотами дидагони шаби гузашта
به ماتم دیدگان شب گذشته
Ба оби чашми Тифлони балокаш
به آب چشم طفلان بلاکش
Ба заъфи ҳоли перони ҷФокш
به ضعف حال پیران جفاکش
Ба ғамгинон бар сари хоки монда
به غمگینان بر سر خاک مانده
зи мотамҳо гиребони чоки монда
ز ماتمها گریبان چاک مانده
Ба қабзи муфлисони андари гуҳи бом
به قبض مفلسان اندر گه بام
Ба андӯҳи ғарибон дар дами шом
به اندوه غریبان در دم شام
Ба ғаввосони дарёии маъонӣ
به غواصان دریای معانی
Ба султонони малик бе нишоне
به سلطانان ملک بی نشانی
Ба тоҷи сарварони малики маънӣ
به تاج سروران ملک معنی
Ба нури раҳбарони дайну ?дане
به نور رهبران دین و دنیی
Ба ганҷи синаи шоҳони ошиқ
به گنج سینه شاهان عاشق
Ба дарвешии даравишони содиқ
به درویشی درویشان صادق
Ба сайёҳон ки бар ҳар кас на пайдост
به سیاحان که بر هر کس نه پیداست
Ба ҷосусони дилҳо аз чапу рост
به جاسوسان دلها از چپ و راست
Ба зӯҳҳод ва ба ибод ва ба иршод
به زهاد و به عباد و به ارشاد
Ба абдол ва ба ақтоб ва ба аўтод
به ابدال و به اقطاب و به اوتاد
Ба сари ҷон танҳоён бе кас
به سر جان تنهایان بی کس
Ки дар ин ғам ба фарёди дилами рас
که در این غم به فریاد دلم رس
Халосами бахши азин дарди ҷудоӣ
خلاصم بخش ازین درد جدایی
Вазин торикӣам даҳ равшаноӣ
وزین تاریکی ام ده روشنایی
Магардон беш азин аз ғами малулам
مگردان بیش ازین از غم ملولم
Қабулам кун агар чаҳ ноқбўлм
قبولم کن اگر چه ناقبولم
зи зориҳо ки ширин кард он шаб
ز زاریها که شیرین کرد آن شب
Баромад аз фалаки фарёд ё раб
برآمد از فلک فریاد یا رب
Зад он шаби нолаи чандон брзмонаҳ
زد آن شب ناله چندان برزمانه
Ки омад тираши охири брншонаҳ
که آمد تیرش آخر برنشانه