Саҳар каз кӯҳ сар зад хусрави шарқ

سحر کز کوه سر زد خسرو شرق

зи теғи кӯҳ олам шуд пар аз барқ

ز تیغ کوه عالم شد پر از برق

Шаҳи олами ситон , яъне ки парвиз

شه عالم ستان، یعنی که پرویز

Сӯии сайдаши саманд азм шуд тез

سوی صیدش سمند عزم شد تیز

Бурун омад ба саҳро бо саворон

برون آمد به صحرا با سواران

Ба давлати ҳмркобши тоҷдорон

به دولت همرکابش تاجداران

Дар он рӯзаш набад ҷуз бе ғамии ҳеҷ

در آن روزش نبد جز بی غمی هیچ

Набӯд аз бешии он маро камии ҳеҷ

نبود از بیشی آن مه را کمی هیچ

Гирифтаи шарқ то ғарби офтобаш

گرفته شرق تا غرب آفتابش

зи хоқон то ба қайсар дар рикобаш

ز خاقان تا به قیصر در رکابش

Сари чатраш ба гардун саркашеда

سر چترش به گردون سرکشیده

Ҷаҳон дар соя ӯ орамида

جهان در سایه او آرمیده

Саворони ҳмрҳш аз анҷуми афзӯн

سواران همرهش از انجم افزون

Пиёдаи ҳам зи ҳаду ҳасри берун

پیاده هم ز حد و حصر بیرون

Фалаки маст аз рух гетӣ фурӯзаш

فلک مست از رخ گیتی فروزش

Малики ҳайрони зи чарху бозу юзаш

ملک حیران ز چرخ و باز و یوزش

Дар он саҳро аз анбӯҳи сипоҳӣ

در آن صحرا از انبوه سپاهی

Замин дар зилзила то гову моҳӣ

زمین در زلزله تا گاو و ماهی

зи наълу мехи асбонишони ҳамора

ز نعل و میخ اسبانشان هماره

Замин гардӣда пари моҳу ситора

زمین گردیده پر ماه و ستاره

Саворонаши саросар бар сутурон

سوارانش سراسر بر ستوران

Ниҳодаи сари ҳамаи дунболи гӯрон

نهاده سر همه دنبال گوران

Дар он нхҷиргаҳ аз захми шамшер

در آن نخجیرگه از زخم شمشیر

Раҳо карда ба ҳар ҷои панҷаҳо шер

رها کرده به هر جا پنجه ها شیر

Ба қатли мурғ , шоҳин гашта ғозӣ

به قتل مرغ، شاهین گشته غازی

Саги сайёд дар рӯбоҳи бозӣ

سگ صیاد در روباه بازی

Задӣ ҳам боз гоҳе болу гуҳи пар

زدی هم باز گاهی بال و گه پر

Ки ташна буд бар хӯни кабӯтар

که تشنه بود بر خون کبوتر

Димоғи гов кӯҳӣ шуд фаромӯш

دماغ گاو کوهی شد فراموش

Ки умрии рафтаи бад дар хоби харгӯш

که عمری رفته بد در خواب خرگوش

Палангу бабри ҳам , зон ва ҳам густох

پلنگ و ببر هم، زان و هم گستاخ

намекарданд беруни сари зи сӯрох

نمی کردند بیرون سر ز سوراخ

Зчндони сайд конҷо гашта кушта

زچندان صید کانجا گشته کشته

Ҳамеи бурданди халқони куштаи пушта

همی بردند خلقان کشته پشته

зи чандон тамаъа кандар дасти кас буд

ز چندان طمعه کاندر دست کس بود

Ҷаҳонро то сари сад соли бас буд

جهان را تا سر صد سال بس بود

Сазад чарх ар зи сайди хусравоне

سزد چرخ ار ز صید خسروانی

Кунад то давр дорад мизбонӣ

کند تا دور دارد میزبانی

Дар он нахҷӣри дилкаш аз киу ма

در آن نخجیر دلکش از که و مه

Ки буданд аз никуии як зи як ба

که بودند از نکویی یک ز یک به

Ба сайдӣ гарчи ҳар якро назар буд

به صیدی گرچه هر یک را نظر بود

Маликро чашм бар сайдӣ дигар буд

ملک را چشم بر صیدی دگر بود

Зсид ар карда буд ӯ шерро қайд

زصید ار کرده بود او شیر را قید

Шуда буд оҳӯеро дар ҷаҳони сайд

شده بود آهویی را در جهان صید

Бунаи гардан ки охир нест тадбир

بنه گردن که آخر نیست تدبیر

Чу гардидӣ асири сайди тақдир

چو گردیدی اسیر صید تقدیر

Макаши сари вази сари тақдири мгдр

مکش سر وز سر تقدیر مگدر

Ки сайд тир тақдирем яксар

که صید تیر تقدیریم یکسر

Фалакро гардиши паргор ин аст

فلک را گردش پرگار این است

Замонро рӯзу шаби худ , кор ин аст

زمان را روز و شب خود، کار این است

Ки ин якро ба занҷири қазои қайд

که این یک را به زنجیر قضا قید

Кунад ваонро ба тадбири қадари сайд

کند وان را به تدبیر قدر صید

Бирав хуш бош ва бо тақдир май соз

برو خوش باش و با تقدیر می ساز

Мадагар сар барандат ҳеҷ овоз

مده گر سر برندت هیچ آواز

Ки дар нхҷиргаҳ хуш гуфт перӣ

که در نخجیرگه خوش گفت پیری

Ки сайдӣ нест бе осеби тирӣ

که صیدی نیست بی آسیب تیری

Пас онгаҳ бо саворони ҳам оҳанг

پس آنگه با سواران هم آهنگ

Ба сони марди ҷангӣ дар сафи ҷанг

به سان مرد جنگی در صف جنگ

Шикор андоз дашту кӯҳ , парвиз

شکار انداز دشت و کوه، پرویز

Ҳаме шуд маст , бар болои шабдиз

همی شد مست، بر بالای شبدیز

Ки ногоҳон дар он нахҷӣр кардан

که ناگاهان در آن نخجیر کردن

Қазои барадаш кашон барбаста гардан

قضا بردش کشان بربسته گردن

Баҳона карда сайд ва зон баҳона

بهانه کرده صید و زان بهانه

Ба сӯии қаср ширин шуд равона

به سوی قصر شیرین شد روانه