Чу кард охири нкисои ин амал ро

چو کرد آخر نکیسا این عمل را

Дигар раҳи борбад , хонд ин ғазал ро

دگر ره باربد، خواند این غزل را

з сар биниҳод даврони ҳишмату ноз

ز سر بنهاد دوران حشمت و ناز

Замони чашм назар дорад ба ман боз

زمان چشم نظر دارد به من باز

Фалаки кӯи муддатии номеҳрбон буд

فلک کو مدتی نامهربان بود

Чаҳ ёрӣҳо дигар каз меҳр нанамуд

چه یاریها دگر کز مهر ننمود

зи нави хуршеди иқболами баромад

ز نو خورشید اقبالم برآمد

Саодат аз дару бомам дар омад

سعادت از در و بامم در آمد

Дилам аз бахти ман фирӯз гардид

دلم از بخت من فیروز گردید

Шаби торик бар ман рӯз гардид

شب تاریک بر من روز گردید

Сабо , гардӣ ки буд аз роҳ ман рафт

صبا، گردی که بود از راه من رفت

Гули васлами зи хори ҳиҷри бушковат

گل وصلم ز خار هجر بشکفت

Сӯии ман , бахти ман дигар гдр кард

سوی من، بخت من دیگر گدر کرد

Ба ман боз аз сари ёрӣ назар кард

به من باز از سر یاری نظر کرد

Ба ман зини сон ки иззат кард ёрӣ

به من زین سان که عزت کرد یاری

Нахоҳам дид охир рӯй хорӣ

نخواهم دید آخر روی خواری

Манол эй дил дигар аз дарди ҳиҷрон

منال ای دل دگر از درد هجران

Ки хоҳад кард ҳайрати васли ҷонон

که خواهد کرد حیرت وصل جانان

Ба ҳиҷрони бахтат ар чаҳ саъйҳо кард

به هجران بختت ار چه سعیها کرد

Маноли охркаҳи дардатро даво кард

منال آخرکه دردت را دوا کرد

Ҳар он дардӣ ки сиҳҳат ёфт зон мард

هر آن دردی که صحت یافت زان مرد

Наме бояд шикояти ҳеҷ аз он кард

نمی باید شکایت هیچ از آن کرد

Шикоят куфр бошад кардан аз ёр

شکایت کفر باشد کردن از یار

Ки май оради шикояти кофарии бор

که می آرد شکایت کافری بار

Набояд бурдан аз нуқсони надомат

نباید بردن از نقصان ندامت

Ки бошад мардро сар бар саломат

که باشد مرد را سر بر سلامت

Касе каз неку бад хушнӯд бошад

کسی کز نیک و بد خشنود باشد

Зиёнгар пешаш ояд суд бошад

زیان گر پیشش آید سود باشد

Агарчӣ дидам аз ҳиҷрати зиёнҳо

اگرچه دیدم از هجرت زیانها

Бурун кардам ба васлат аз дили онҳо

برون کردم به وصلت از دل آنها

Чаҳ меҳнатҳо зи бахт бад кашидам

چه محنتها ز بخت بد کشیدم

Ки то охири бад-ӣни давлати расидам

که تا آخر بدین دولت رسیدم

Биё эй дил ки вақт шодӣ омад

بیا ای دل که وقت شادی آمد

зи ҷононт , хат озодӣ омад

ز جانانت، خط آزادی آمد

Мабош аз кори худ дигари парешон

مباش از کار خود دیگر پریشان

Ки хоҳад гашти мшклҳоти осон

که خواهد گشت مشکلهات آسان

Агар ғами ҷонат аз ҳиҷрони бФрсўд

اگر غم جانت از هجران بفرسود

Биҳамдиллоҳ ки бгдшти ончии бад буд

بحمدالله که بگدشت آنچه بد بود

Ба ҷонат гарчи аз ғами ҷуз ситам нест

به جانت گرچه از غم جز ستم نیست

Махӯранда , ки акнӯн ҳеҷ ғам нест

مخور انده، که اکنون هیچ غم نیست

Сухан , чун борбади онҷо раҳо кард

سخن، چون باربد آنجا رها کرد

Нкисои ин ғазали дигар адо кард

نکیسا این غزل دیگر ادا کرد