Даҳуми панди ин буд , мегӯямат фош

دهم پند این بود، می گویمت فاش

Ки дунёро Бақоӣ нест , хуш бош

که دنیا را بقایی نیست، خوش باش

Касе ҷомӣ нахурд аз шарбати даҳр

کسی جامی نخورد از شربت دهر

Ки дар охири надодаши косаи заҳр

که در آخر ندادش کاسه زهر

Агар хоҳӣ ки аз олами барии ком

اگر خواهی که از عالم بری کام

Махӯр бозии азин бозандаи айём

مخور بازی ازین بازنده ایام

Бибин зокнўн ки ҳастӣ то ба ҳавво

ببین زاکنون که هستی تا به حوا

Каз эшон нест ғайр аз ном бар ҷо

کز ایشان نیست غیر از نام بر جا

Буруни каши рахти азин дарё ба талбис

برون کش رخت ازین دریا به تلبیس

Ки шуд бар бод аз ваии тахти билқис

که شد بر باد از وی تخت بلقیس

Чаро . . . ношикебӣ

چرا...ناشکیبی

Ки кораш нест ҷузи мардуми фиребӣ

که کارش نیست جز مردم فریبی

з даврон нест як дил , кӯ ғамин нест

ز دوران نیست یک دل، کو غمین نیست

Фалакро рӯзу шаби корӣ ҷузин нест

فلک را روز و شب کاری جزین نیست

зи ишқ ва ошиқӣ бигузар тамомӣ

ز عشق و عاشقی بگذر تمامی

Ки охир ном монад аз вису ромӣ

که آخر نام ماند از ویس و رامی

Макун дили хуш ки дар ин тахти гардун

مکن دل خوش که در این تخت گردون

На Лайлиро асар монад ва на маҷнӯн

نه لیلی را اثر ماند و نه مجنون

зи дунёи бгдру андешааш низ

ز دنیا بگدر و اندیشه اش نیز

Ки оқил нашимурд ночизро чиз

که عاقل نشمرد ناچیز را چیز

Бирав зини ришта дунё махӯр печ

برو زین رشته دنیا مخور پیچ

Ки дидам сар ба сар ҳеҷаст бар ҳеҷ

که دیدم سر به سر هیچ است بر هیچ