Халили аркрди қурбонии баъӣд аз амри яздоне

خلیل ار کرد قربانی به عید از امر یزدانی

Маро бошад халилии каши ҳазорон иди қурбонӣ

مرا باشد خلیلی کش هزاران عید قربانی

Халили аркъбаҳро бар дар ҳамеи азшўқи судии сар

خلیل ار کعبه را بر در همی از شوق سودی سر

Маро бошад халилии каши намояди каъбаи дарбоне

مرا باشد خلیلی کش نماید کعبه دربانی

Халили арҷонби шайтони ббтҳои гашти санги афшон

خلیل ار جانب شیطان به بطحا گشت سنگ افشان

Халили ман бзлФи оростаи ойини шайтонӣ

خلیل من به زلف آراسته آئین شیطانی

Газ аз ибни алсбили анбоштии кӯии халили аллоҳ

گز از ابن السبیل انباشتی کوی خلیل الله

Буд кӯии халили ман мтоФи арши раҳмонӣ

بود کوی خلیل من مطاف عرش رحمانی

Халил аз бут назд гирдами халили арбти шикаст аз ҳам

خلیل از بت نزد گر دم خلیل ار بت شکست از هم

Буд рӯй халили ман збт чун нақшаи Монӣ

بود روی خلیل من ز بت چون نقشه مانی

Агар сӯии халил аллоҳ набӯд иқболи намрудӣ

اگر سوی خلیل الله نبود اقبال نمرودی

Кунад намруд бархон халили ман магаси ронӣ

کند نمرود بر خوان خلیل من مگس رانی

Алои фаррухи халили ман кати андари чеҳри минўўн

الا فرخ خلیل من کت اندر چهر مینوون

Ҳаме созад гулистони озарии озари гулистонӣ

همی سازد گلستان آذری آذر گلستانی

Ҳумоюни иди азҳии гашт ва моро ҷузи сркўит

همایون عید اضحی گشت و ما را جز سر کویت

Ҳарам байт улҳаромасту сафои зиндони зулмоне

حرم بیت الحرامست و صفا زندان ظلمانی

Марои байт аллоҳаст онҷо ки бошад чун ту ромоўӣ

مرا بیت الله است آنجا که باشد چون تو را مأوی

Ки дар ту васф зотӣ ҳаст ва дар ваии васфи унвонӣ

که در تو وصف ذاتی هست و در وی وصف عنوانی

Сирояти каъбаи рухсорати сафои чоҳи зФни замзам

سرایت کعبه رخسارت صفا چاه ذقن زمزم

Дўгисўи ҳалқаи дили носки хирад дар ҳалқаи ҷанбоне

دو گیسو حلقه دل ناسک خرد در حلقه جنبانی

Замини грноидти бовари яке сӯй ҳарам бигузар

زمین گر نایدت باور یکی سوی حرم بگذر

Ки то доранд халқии каъбаро бар зоҳиди арзонӣ

که تا دارند خلقی کعبه را بر زاهد ارزانی

Ту дар кӯии манӣ бо ин сафогар брФрўзии рух

تو در کوی منی با این صفا گر برفروزی رخ

Ҳарамро ҳоҷи ду бенанди рӯҳонӣу ҷисмонӣ

حرم را حاج دو بینند روحانی و جسمانی

Ту дар бтҳои бад-ӣни хӯбии фарозигар зқди тӯбо

تو در بطحا بدین خوبی فرازی گر ز قد طوبی

Баради хормғилони эътидол аз сарви бастоне

برد خار مغیلان اعتدال از سرو بستانی

Ту дар машъари бад-ӣни машраби гшоӣигар бихандаи лаб

تو در مشعر بدین مشرب گشائی گر به خنده لب

Шавад реги биёбони ғайрати лаъли бадахшонӣ

شود ریگ بیابان غیرت لعل بدخشانی

Тугар дар хонаи яздони нмоӣии оризи тобон

تو گر در خانه یزدان نمائی عارض تابان

Сўди ҷӯёни санам гӯйон бигарданд аз мусулмонӣ

صمد جویان صنم گویان بگردند از مسلمانی

Алонмрўди тинати ма ки чеҳрат зад бозри раҳ

اَلا نمرود طینت مه که چهرت زد به آذر ره

Халили осои марои зин ид кун бръиши меҳмонӣ

خلیل‌آسا مرا زین عید کن بر عیش مهمانی

Бикаш аҷҷали самин тан барои Ҷабраили ҷон

بکش عجل سمین تن برای جبرئیل جان

Ки бо тсўил нафсонӣ нагунҷад рози яздоне

که با تسویل نفسانی نگنجد راز یزدانی

Турои осоиши тан то ки аз ороиши ҷон ба

ترا آسایش تن تا، که از آرایش جان به

На баҳр аз каъбаи хоҳии бурданаи зи асрору иронӣ ( ? )

نه بهر از کعبه خواهی برد نه از اسرار دِیْرانی

Мадони дайни хондани қуръон ки хонд аз мо фузуни Усмон

مدان دین خواندن قرآن که خواند از ما فزون عثمان

Зслмони фарқ бисёраст то устоди салмонӣ

ز سلمان فرق بسیار است تا استاد سلمانی

Балии брнқши инсон дил манеҳ рӯи нафаси инсони шӯ

بلی بر نقش انسان دل منه رو نفس انسان شو

Ки хотамро асари неи ҷуз дар ангушти сулаймонӣ

که خاتم را اثر نی جز در انگشت سلیمانی

Шутур бо умри андак дар баҳр солӣ гузорад ҳаҷ

شتر با عمر اندک در، به هر سالی گذارد حج

Вале аз ҳоҷ набӯд чун надорад рӯҳи инсонӣ

ولی از حاج نبود چون ندارد روح انسانی

Дарун то сард бошад азсқм ё зозди ёди ғам

درون تا سرد باشد ازسقم یا زازد یاد غم

Бурун гар менаёяд аз фурӯғи меҳри нӯронӣ

برون گر می نیاید از فروغ مهر نورانی

Бирав ҷон гарм кун зоймон ки то барраади тан аз нирон

برو جان گرم کن زایمان که تا برهد تن از نیران

Ки дилгар сард бошад бар бадани борости боронӣ

که دل گر سرد باشد بر بدن بار است بارانی

Нагуфт эзад наёбӣ ҳеҷ ҷуз бар зикри ман гуё

نگفت ایزد نیابی هیچ جز بر ذکر من گویا

Дар ашё ҳарчӣ бинии пасту болои қосӣу доне

در اشیا هرچه بینی پست و بالا قاصی و دانی

Турои тафреқи он ва ин барон дорад мисли кзкин

ترا تفریق آن و این بر آن دارد مثل کز کین

Барии Инҷили дрослому қуръон назд насронӣ

بری انجیل در اسلام و قرآن نزد نصرانی

Ҷаҳонро байни ҳамаи зебо чаҳ аз хор ва чаҳ аз дебо

جهان را بین همه زیبا چه از خار و چه از دیبا

Магӯ кин шӯх канъонаст ё он шайхи сунъоне

مگو کاین شوخ کنعانست یا آن شیخ صنعانی

На дил барбанд дар инсон на рух бартоб азҳиўон

نه دل بربند در انسان نه رخ برتاب از حیوان

Ки кас наз оқибати огоҳ ва наз тавфиқи раббонӣ

که کس نز عاقبت آگاه و نز توفیق ربانی

Магари қтмири нгроӣид аз сҷини бълиин

مگر قطمیر نگرائید از سجین به علیین

Магар балъам набад нӯронии вгрдиди ниронӣ

مگر بلعم نبد نورانی و گردید نیرانی

Басони миркўи фитрат ки ваҳдат бинад азксрт

بسان میرکو فطرت که وحدت بیند از کثرت

На фонӣ хоҳад аз боқӣ на боқӣ ҷӯяд аз фонӣ

نه فانی خواهد از باقی نه باقی جوید از فانی

Броҳими халили аллоҳи фалаки хингу малики аспа

براهیم خلیل الله فلک خنگ و ملک اسپه

Ки раст аз бхрдии садраи зи аҷромии ворконӣ

که رست از بخردی صد ره ز اجرامی و ارکانی

Ягонаи довари акмали зҳФти ахтари брхи аҷмл

یگانه داور اکمل ز هفت اختر به رخ اجمل

Ки ҳаст аз содири аввали фурӯзони ҷилваи сонӣ

که هست از صادر اول فروزان جلوه ثانی

Амӣрӣ каз ҳунармандӣ дар офоқаши худовандӣ

امیری کز هنرمندی در آفاقش خداوندی

Ҷаҳон аз вай ба хурсандӣ чу мумсик аз зрконӣ

جهان از وی به خرسندی چو ممسک از زر کانی

Фтн бо адл ӯ мӯҳмали зулми борой ӯ мухтал

فِتن با عدل او مهمل ظَلَم با رای او مختل

Дили софаши намояди ҳали мшоклро босонӣ

دل صافش نماید حل مشاکل را بآسانی

Ҳаводис дар улувва рояти иҷлолаш он бинад

حوادث در علو رایت اجلالش آن بیند

Ки дид андари дирафши Ковиёни заҳҳок улувваоне

که دید اندر درفش کاویان ضحاک علوانی

Чаҳ боки ибтоли ҷишшро гурози гардуни баборади хӯн

چه باک ابطال جیشش را گر از گردون ببارد خون

Чаҳ парвои аҳли соҳилро агар дарёст тӯфонӣ

چه پروا اهل ساحل را اگر دریاست طوفانی

Бдшмни руъб ӯ онсони намояд кам сарви сомон

به دشمن رعب او آنسان نماید کم سر و سامان

Ки Амри Лайсро оҳанги асмъили сомонӣ

که عمرو لیث را آهنگ اسمعیل سامانی

Ало эй чашми Озарбойҷони кзимни иқболат

الا ای چشم آذربایجان کز یمن اقبالت

Барад аз хоки табризи обрӯи кӯҳли сипоҳоне

برد از خاک تبریز آبرو کحل سپاهانی

Биздии хайлат ар довар иёлат дод ғами мспр

به یزدی خیلت ار داور ایالت داد غم مسپر

Каз аввал дошт Мӯсо бар Шуайбии гилаи чӯпонӣ

کز اول داشت موسی بر شعیبی گله چوپانی

Расад вақте ки ҷяши айши бахши тиши Фрсоит

رسد وقتی که جیش عیش بخش طیش فرسایت

Зананд аз хоки броФлоки кӯс аз танг майдонӣ

زنند از خاک بر افلاک کوس از تنگ میدانی

Бимони фирӯзу фархунда ки то аз тахти поянда

بمان فیروز و فرخنده که تا از تخت پاینده

Кунад гардуни гардандаи бкўити косаи гирдоне

کند گردون گردنده به کویت کاسه گردانی

Бимон бо эзадии фараи ҳаме дар давлатии фарбеҳ

بمان با ایزدی فره همی در دولتی فربه

Ки тоёбди вуҷуби амри ту зарроти эмеконе

که تا یابد وجوب امر تو ذرات امکانی

Турои золФози гӯногӯни сифоти ҷонФзои берун

ترا زالفاظ گوناگون صفات جانفزا بیرون

Ки идроки маъонии не беоне ҳаст ваҷдоне

که ادراک معانی نی بیانی هست وجدانی

Чунон аз покии гавҳар бъдл оростӣ кишвар

چنان از پاکی گوهر به عدل آراستی کشور

Ки аз даврони ту неру гирифт ишғоли девонӣ

که از دوران تو نیرو، گرفت اشغال دیوانی

Ту Каррӯбии нажоди он базмро каз мақдами ороӣӣ

تو کروبی نژاد آن بزم را کز مقدم آرائی

Маликгар аз фалак ояд буд ғӯл биёбоне

ملک گر از فلک آید بود غول بیابانی

На танҳо фардӣ аз ақрон чу дар чнгизхони қоон

نه تنها فردی از اقران چو در چنگیزخان قاآن

Ки чун моҳӣ дар анҷум дар риҷоли зилли султонӣ

که چون ماهی در انجم در رجال ظل سلطانی

Зоъёни зилли султони зайди қадараи баргузедат зон

ز اعیان ظل سلطان زید قدره برگزیدت زان

Ки дидат баҳри худ ба аз бародарҳои аъёнӣ

که دیدت بهر خود به از برادرهای اعیانی

На ту даркори аўкоҳл на ӯ дрхири ту зоҳл

نه تو در کار او کاهل نه او در خیر تو ذاهل

Ду тани як пеша ва як дили бтдбири ҷҳонбонӣ

دو تن یک پیشه و یک دل به تدبیر جهانبانی

Амирои бандаи ?ути Ҷайҳун ки табъаш аз муҳӣти афзӯн

امیرا بنده‌ات جیحون که طبعش از محیط افزون

Нигар кандар мдиҳти рехти гавҳарҳои Аммонӣ

نگر کاندر مدیحت ریخت گوهرهای عمانی

Бас аз астбрқии халъат маро оростӣ талъат

بس از استبرقی خلعت مرا آراستی طلعت

Ҳамми базми биҳишти ойини ҳамми дилдори ғлмонӣ

همم بزم بهشت آئین همم دلدار غلمانی

Мабод осмон онгаҳ ки ман ҷузи андари ин харгаҳ

مبیناد آسمان آنگه که من جز اندر این خرگه

Бммдўҳӣ дигар бӯсами замин дар таҳнияти ронӣ

به ممدوحی دگر بوسم زمین در تهنیت رانی

Ало то субҳи иди азкаҳи намояди рух барад анда

الا تا صبح عید از که نماید رخ برد اندُه

Туро бркъбаҳ монад байт аз стўор банӣоне

ترا بر کعبه ماند بیت از ستوار بنیانی